- blad nr 3
- 1-3-2024
- auteur M. Lange
- Flashback
‘Hij hield mij extra in de gaten’
“Mick Snijders was een jonge meester. Op mijn basisschool in Capelle aan den IJssel had ik hem in de vierde en de zesde klas. Hij was heel belangrijk voor mij. Hij kwam vers van de Kweekschool en wij waren zijn eerste klas. Het was een behoorlijk hechte klas, hij kwam daar groen als gras, maar het klopte meteen. Hij voelde de klas aan en iedereen was dol op hem. Normaal gesproken kregen de zesdeklassers altijd het hoofd van de school, dat was een oude man, dat vonden we helemaal niet leuk. Toen bleek dat wij meneer Snijders weer kregen, gingen we allemaal helemaal uit ons dak.
Hij gaf heel jongensachtig onderwijs. Tot dan toe hadden we alleen maar juffen gehad. We hadden een klas vol jongens, en ik speelde altijd met de jongens, ik was een beetje een wild kind. De sfeer in de klas bij meneer Snijders was los. Hij maakte grappen, hij maakte plezier. Als je straf kreeg, tekende hij een sigaar op het bord, dan zette hij je initialen er achter, en dan was je dus de sigaar. Daar hadden we zo’n plezier om. Na de les moest je dan even bij hem komen, maar hij gaf nooit straf, een goede leraar hoeft dat helemaal niet te doen.
Het was de jaren zeventig. Ik was het enige kind in de klas met gescheiden ouders. Hij vertelde later dat hij het zo erg voor mij vond dat in de kerstvakantie of met sinterklaas alle kinderen naar papa en mama gingen en dat ik dan naar het huis moest waar het zo moeilijk was. Hij hield mij extra in de gaten. Dat voelde ik ook. Mijn initialen stonden vaak op het bord achter die brandende sigaar. Als ik dan bij hem kwam, gaf hij me een zak knikkers. Dan zei hij, neem maar mee. Ik kreeg helemaal geen straf van die man. Ik deed ook niks verkeerd, ik was alleen druk. Hij hoefde maar met zijn vingers te knippen en dan was ik er weer.
Hij stormde ook weleens het schoolplein op, dan zag hij mij rolschaatsen en dan trok hij mij keihard mee over het schoolplein. Geweldig vond ik dat. Hij deed het ook bij anderen, hoor. Een juf zou dat nooit doen. Hij was 22 of 23, alle meisjes vonden hem knap. Hij was als een grote broer. Hij kwam uit Limburg en had een Limburgs accent. Hij had een oranje Mini waar hij heel hard mee reed, de auto zat helemaal onder de stickers. Daar kwam hij keihard mee naar school gereden. We vonden hem allemaal zo cool. Hij is daarna wat anders gaan doen, eerst is hij hoofd van de school geworden en daarna is hij in het bedrijfsleven gegaan. Ik dacht, wat een verlies voor het onderwijs, maar wat een geluk dat ik hem heb gehad.
Hij is mij blijven volgen. Hij was heel trots, want ik was niet zo’n hoogvlieger in de klas. Maar hij zei later: jij was zo’n kind met bedekt intellect. Jij was altijd aan het stuiteren, maar intussen, als je beter keek, zag je wat eronder zat. Ik schrik ervan dat hij is overleden. Ik dacht we komen elkaar wel weer tegen.”
Hanny van der Heide, directeur van De Capelse Schoolvereniging: “Toen Bibi in de eerste klas zat, zat ik zelf in de zesde klas van De Capelse Schoolvereniging. Ik leerde MICK SNIJDERS (zie foto) pas later kennen, maar ik herken het door Bibi geschetste beeld van hem. Toen ik in 2013 directeur van De Capelse Schoolvereniging werd, was het Mick Snijders die mij als oud-leerling verraste met het oude schoolbord Aap, Noot, Mies, waarmee ik had leren lezen in 1966. Gelukkig heeft Mick in 2017 op een reünie van de school nog eens mogen ervaren hoe geliefd hij was.”