• blad nr 10
  • 1-12-2023
  • auteur L. Rötgers  
  • Column

 

Meestal is het bluf wat de klok slaat

In de afgelopen verkiezingscampagne kwam het thema onderwijs maar zeer beperkt aan bod. Een schande. Als het al eens werd besproken, dan vond iedereen dat er meer geld naar scholen zou moeten gaan. Dat lijkt me een gratuit standpunt, want wie is daar buiten de aanhangers van de BV Nederland nou tegen?
Het lijkt zo mooi en zo simpel: meer geld naar het onderwijs en dan komt alles goed. Maar zelden zijn oplossingen voor een complex probleem daadwerkelijk eenvoudig en dat is ook hier niet het geval. Scholen hebben namelijk geld zat, gezamenlijk zo’n 8 miljard euro, als ik journalistenplatform Follow the Money mag geloven.
Op mijn huidige school wordt er beknibbeld op de taakuren van het mentoraat wegens geldgebrek, maar blijkt er wel voldoende poen in kas te zijn om 25 prima binnendeuren te vervangen voor 25 nieuwe prima binnendeuren. Ik vind dat bizar. Ik zou nog veel meer van dit soort voorbeelden kunnen noemen, maar erger: ik weet zeker dat jij recent op jouw eigen school een of meerdere van dergelijke situaties bent tegengekomen.
Als je er vragen over stelt, word je al gauw als lastig of negatief bestempeld en volgt er dikwijls een wollig verhaal over potjes, budgetteren en de eeuwige dooddoener voor Oost-Nederland: krimp. Dit alles op een toontje van ‘wij hebben er verstand van, dus waar bemoei jij je mee, vakidioot?’
Toch wringt hier juist de schoen, want wie werkelijk deskundig is op het vlak van financiën bij een complexe organisatie, gaat natuurlijk niet bij een school werken, maar neemt een baan met een Tesla. Enige bescheidenheid zou bij veel schoolbesturen derhalve op zijn plaats zijn, maar meestal is het bluf wat de klok slaat, om de onzekerheid te verbloemen natuurlijk, want het lijken soms net mensen.
Een en ander heeft dramatische gevolgen, want de onderwijskwaliteit staat al lange tijd onder grote druk. Het geld waarmee je kleinere klassen, werkdrukvermindering en behoorlijke faciliteiten kunt financieren lijkt gewoon aanwezig te zijn, maar wordt niet op de juiste wijze besteed. Scholen zijn namelijk vrij om het geld naar eigen inzicht uit te geven. Ik vind dat er ministerieel toezicht en handhaving moet komen op de besteding van het onderwijsgeld, dat immers door de belastingbetaler moet worden opgebracht.
Een deftige klus voor de volgende minister van Onderwijs: timmer eens een leuk wetje in elkaar dat scholen verplicht hun geld in het primaire proces te steken. Wie geld wil uitgeven aan binnendeuren, dure fotoshoots of overbodige managementlagen, zal concreet moeten verantwoorden in hoeverre de leerlingen van een dergelijke investering profiteren. Dat scheelt vast een slok op een vrijdagmiddagborrel.
Als die wet er eenmaal is, ben ik vervolgens enorm voor meer geld naar het onderwijs, overigens.

Dit bericht delen:

© 2024 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.