- blad nr 6
- 1-6-2023
- auteur T. van Gelder
- Column
Hoe vind je zelf dat het gaat?
Nou, laat me eens kijken. In de eerste plaats staan alle seinen op rood wat betreft het tekort aan leraren en schoolleiders. Verder loopt de instroom in de lerarenopleidingen terug en tijdens die opleidingen vallen er te veel studenten uit. Na die opleiding stoppen te veel starters binnen drie jaar met werken in het onderwijs, en in het hele onderwijs is het verzuim torenhoog. Oh ja, en door de inflatie staan veel docenten en ondersteuners zich bij de kassa van de supermarkt af te vragen hoe ze de rest van de maand moeten doorkomen terwijl het kabinet te weinig geld biedt voor een fatsoenlijke loonsverhoging.
Dus hoe ik zelf denk dat het gaat? Niet best.
Je zou er moedeloos van worden en de handdoek in de ring willen gooien. Maar dat kan en mag niet gebeuren. En dat is ook niet mijn stijl. Dus tijd voor de volgende bekende vraag uit het functioneringsgesprek: wat gaan we er nu aan doen? Wat zijn de verbeterpunten? Aan welke knop gaan we draaien?
Het antwoord is: aan alle knoppen tegelijkertijd. Er is tijd en geld nodig voor salarissen, voor professionalisering, voor vermindering van de werkdruk zoals voor kleinere klassen. Verder moet de leraar weer een duidelijke stem krijgen in het onderwijs en bij het werven, matchen, opleiden, begeleiden en professionaliseren van collega’s. Want de discussie daarover loopt nog te vaak dood in de bestuurlijke kleilaag in de regio. En natuurlijk moeten we nu echt de rode loper uit rollen voor studenten en starters, zoals een stagevergoeding voor studenten die stage lopen in het onderwijs.
De laatste vraag is: wie gaat dat doen? De medewerker of de leidinggevende? Het antwoord is: allebei. Het kabinet en de werkgevers moeten hun verantwoordelijkheid nemen, en wij als leraren, ondersteuners, schoolleiders, opleiders en onderzoekers moeten in actie blijven komen. Door te laten zien waar het knelt en door verbeteringen aan te dragen of af te dwingen en te laten zien dat het wel kan. Want uiteindelijk is het de persoon voor de klas die toch het beste weet waar zij of hij behoefte aan heeft.
Kortom: we kunnen en moeten dit samen doen. Laten we samen op staan voor goed onderwijs voor alle leerlingen en studenten. Zodat ik bij mijn volgende functioneringsgesprek kan zeggen: ‘Hoe ik vind dat het gaat? Nou: er moet nog veel gebeuren, maar we zijn in elk geval op de goede weg.’