• blad nr 3
  • 1-3-2022
  • auteur R. Wisman 
  • Flashback

 

'Zijn waardering betekende veel'

Vaste expert van het Outbreak Management Team Marc Bonten (57) haalde zijn vwo-diploma met de hakken over de sloot. De arts-microbioloog rebelleerde liever met zijn vrienden, maar niet bij docent Nederlands Frans Brüll. “Hij had een truc om ons rustig te krijgen.”

“Op de lagere school was ik een jongetje met een grote mond, op de middelbare school werd ik een rebelse puber. Op de Philips van Horne scholengemeenschap in Weert haalde ik met drie vrienden een hoop ongein uit. Als een leerkracht dat niet kon handelen, was de lol des te groter. Als puber gaf die onruststokerij wat aanzien, denk ik. Waarom doe je het anders? Het geklier bleef binnen de grenzen; ik ben niet van school gestuurd. Maar achteraf ben ik er niet trots op.
Een grappig voorbeeld komt uit de basketbal-les. Precies op het moment dat de gymdocent zijn mond open deed om iets te zeggen, begonnen wij met onze basketballen te stuiteren. De leerkracht sprong uit zijn vel van woede. Eén van mijn vrienden die astma had, kreeg het zwaarst op zijn lazer: ‘Houd jij nu eens je mond, astmalijder, anders heb je straks weer geen lucht!’ Waarop wij ons beklag deden bij de rector en de docent op het matje werd geroepen. De lerares Frans zette de astma van mijn vriend in om orde in de klas te krijgen. Zij deed alle ramen dicht en stak naast hem een sigaret op. ‘Zorg jij maar dat ze stil zijn, dan stop ik met roken.’
Bij twee leerkrachten hielden we ons koest. Docent Engels Otto van Os zette ons achterin de klas en respecteerde onze uitzonderingspositie door ons iets anders te laten doen als de rest. Dat gaf het gevoel dat hij aan onze kant stond. Ook docent Nederlands Frans Brüll kreeg ons aan het werk. In tegenstelling tot Van Os die een flamboyante ouwe hippie was, was Brüll onopvallend qua verschijning en rustig qua voorkomen. Je voelde gelijkwaardigheid met hem en toch had hij een natuurlijk overwicht. Niemand haalde het in zijn hoofd om iets bij hem uit te halen. Hij was een geboren handhaver die mij het plezier voor lezen bijbracht. Mijn vader werkte in de melkfabriek, mijn moeder was huisvrouw. Thuis lazen we alleen dagblad De Limburger en Voetbal International. Geen boeken. Brüll gaf de ruimte om je eigen voorkeur in de literatuur te ontdekken. Ik hield van het magisch realisme van Hubert Lampo, van de erotische scčnes kreeg ik rode oortjes. Brüll was niet scheutig met complimenten. Als hij waardering toonde, betekende dat veel. Op de laatste schooldag persifleerden we met ons groepje de leerkrachten met wie we nog een appeltje te schillen hadden. Brülls spontane antwoord op mijn vraag wat hij ervan vond, was een veelzeggende opsteker: ‘In één woord? Schitterend!’”

[kader]
Frans Brüll (77) werkte van 1973 tot 2006 op de Philips van Horneschool in Weert. Eerst als docent Nederlands en de laatste vijftien jaar als directeur.
“Een hoop leerlingen ken je niet meer bij naam, maar zo’n figuur als Marc Bonten onthoud je wel. Een opvallende verschijning, die goed was in zowel de talen als de bčtavakken. En: iemand met een eigen mening die hij durfde uit te spreken. Hij is werkzaam als arts en wetenschapper, maar zou ook een prima columnist zijn.”

Dit bericht delen:

© 2022 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.