• blad nr 9
  • 1-10-2021
  • auteur L. Rötgers  
  • Column

 

Misbruik

Hoera! De scholen zijn weer open. Het is een beetje gevaarlijk om dit op te schrijven, want je leest deze column met een maand vertraging. Wie weet zijn we intussen wel weer dicht door een nieuwe uitbraak. Nu ben ik in elk geval erg blij weer ‘normaal’ les te kunnen geven in een schoolgebouw vol onwillige pubers. En hoewel geen van mijn leerlingen ooit zal toegeven graag naar school te gaan, merk ik ook bij hen opgewektheid: gezellig met elkaar naar school. Op mijn school praten we over online lesgeven als oud-soldaten over hun diensttijd: het was soms best grappig, maar wat zijn we blij dat het voorbij is.
Ik heb niemand gesproken die enthousiast is over online lesgeven of over online les krijgen. Leerlingen hebben moeite om zich te concentreren, docenten weten juist met kwetsbare leerlingen moeilijk contact te maken en ict-voorzieningen zijn op veel scholen niet op deze manier van werken berekend.
Facilitair gezien zijn er natuurlijk grote voordelen. Het is een mooie kostenbesparing om de aanwezigheid van docenten en leerlingen tot een minimum te beperken. Ik snap best dat de financiële afdeling van een ROC die rekensom maakt. Maar mijn mond valt van verbazing wijd open als een schooldirectie besluit online te blijven lesgeven. ‘We moeten het positieve meenemen naar de toekomst’, bazelde een directeur via de NOS. Ooit een mooier schoolvoorbeeld gehoord van het begrip holle frase?
Is het verzorgen van mbo-onderwijs nu werkelijk een noodzakelijk bijproduct ter ondersteuning van de stafdiensten geworden? Ondanks een motie van de Tweede Kamer die fysiek onderwijs oplegt, meent een aantal bestuurders het beter te weten. Zij misbruiken de coronacrisis voor een zoveelste verkapte kostenbesparing. Het is om te huilen en om je kapot te schamen.
Een vriend van mij werkt bij een groot ROC. In verband met de ontwikkeling van zijn team moet hij op zijn vrije dag per se fysiek aanwezig zijn bij de teamvergadering. Online mag niet van de baas. Datzelfde ROC geeft doodleuk lessen aan vijftig personen tegelijk, de helft in de klas en de helft online. Hybride onderwijs. Lekker effectief.
Ieder commercieel bedrijf probeert te besparen op overheadkosten. Dat zijn de kosten van personeel en materiaal die niet direct verbonden zijn aan het eindproduct. Moeten we dan besparen op de aanwezigheid van leraren en leerlingen of eindelijk eens snijden in die dikke lagen met managers, secretarissen en projectleiders?
De vraag is alweer wie de macht heeft. De leraren? Toch de managers? Of een minister met een motie van de Tweede Kamer op zak? Ik hoop van harte dat bij het verschijnen van deze column mijn boosheid door de actualiteit is ingehaald en de ROC’s in kwestie met hangende pootjes zijn overgeschakeld naar volledig fysiek onderwijs.

{streamer}
We praten over online lesgeven als oud-soldaten over hun diensttijd

Dit bericht delen:

© 2022 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.