• blad nr 8
  • 1-9-2021
  • auteur M. Lange 
  • Geld telt

 

‘Wild kamperen. Dat kost niks’

Evelien Kooij is biologiedocent aan de Vrijeschool in Zutphen. Ze houdt van een minimalistische levensstijl, maar gunt zichzelf ook steeds meer luxe.

Huishoudboekje

Netto maandinkomsten
Salaris (0,8 fte) € 2300

Vaste maandlasten
Huur € 730
Gas, water, licht € 86
Internet, tv en telefoon € 40
Zorgverzekering € 91
Overige verzekering € 20
Atletiekvereniging € 18
Boodschappen € 260
ov-kosten € 60
Totaal € 1305

Laatste grote uitgave: een nieuwe trekkingfiets met riemaandrijving en rohloff-naaf: > 5000 euro

Dagritme:

7.00
De wekker gaat. Om 8.00 fietst Evelien naar school. Om 8.15 komt ze er aan.

12.15
Lunchpauze op school. De lunchpauze is haar heilig. Ze sport veel, dus eet ze veel en daarvoor heeft Evelien de hele lunchpauze echt nodig. In de docentenkamer kunnen de deuren open en dan zit ze buiten.

17.30 uur
Ze gaat zo’n beetje als laatste docent naar huis. Evelien doet bijna al haar werk op school. Thuis doet ze zo min mogelijk.

18.30 uur
Als Evelien ’s avonds sport, eet ze alvast iets op school en na het sporten iets kleins. Ze sport minstens drie keer per week. Atletiek is haar hoofdsport. In de winter schaatst ze ook nog en in de zomer zit ze op de racefiets.

22.00 uur
Haar streven is om om 22.00 uur op bed te liggen, maar in de zomer wordt het later. Ze heeft acht uur slaap nodig, omdat lesgeven een intensieve baan is. Dat ziet ze ook terug aan haar persoonlijke record met hardlopen. Sinds ze lesgeeft, verbetert ze haar pr’s niet meer.

Evelien: “Ik woon in mijn eentje en ik heb veel vrije ruimte om mijn geld uit te geven. Zeker als ik dat vergelijk met gezinnen. Maar de andere kant is dat ik geen huis kan kopen. Het verschil tussen mensen met een koophuis en geen koophuis wordt steeds groter. Juist in Zutphen zijn de huizenprijzen het afgelopen jaar het hardst gestegen van heel Nederland. Vorig jaar zat ik misschien nog net in de positie om een huis te kopen, maar toen vond ik het nog te spannend om over de vraagprijs te bieden. Toen wist ik nog niet dat dat normaal was. Nu ben ik een jaar verder en heb ik weer meer gespaard, maar intussen is de trein veel harder doorgereden dan dat ik kan bijbenen, de huizenprijzen zijn nog meer gestegen. Daar kan ik niet tegen op sparen.”

Genieten
“Ik was altijd al een spaarder. Mijn broers kwamen toen we klein waren altijd geld bij mij lenen. Vier jaar geleden ging mijn relatie uit en ging ik alleen wonen. Toen dacht ik: als ik ooit weg wil uit dit particuliere huurhuis, moet ik wel een huis kopen. Toen ben ik zelfs fulltime gaan werken. Maar daar werd ik helemaal niet gelukkig van. Ik merkte al snel dat ik vrije tijd voor mezelf nodig heb.
Ik hou heel erg van mijn vrijheid. Dus ik heb ook wel gedacht of een huis dan iets voor mij is. Ik wil het gevoel hebben dat ik kan zeggen ‘doei, ik ga de wereld rondreizen’. Of het er ooit van komt, weet ik niet, maar het gevoel is belangrijk. Dit huurhuis kwam op mijn pad. Nu is dit gewoon mijn plekje en geniet ik ervan. Het blijft een verslaving om af en toe op Funda te kijken, maar dat is nu meer voor de fun. Ik heb altijd een fundamenteel vertrouwen dat dingen op hun pootjes terecht komen. Nu heb ik een fijn huurhuis en laat ik het idee van een huis kopen los en ga ik gewoon genieten.”

Tweedehands
“Ik ben iemand die zichzelf niet zoveel dingen gunt. Ik koop altijd alles tweedehands. Maar van mijn spaargeld heb ik nu een heel mooie dure fiets gekocht om mee op vakantie te gaan. Met alle supersonische dingen erop en eraan. Je kunt er een auto voor kopen. Op vrijdag na de laatste les bepak ik de fiets, slaapzak en kleren in mijn fietstassen en fiets ik naar Nijmegen waar vrienden wonen. Het is mijn auto. Ik heb nog nooit van mijn leven zoveel geld uitgegeven.”

Vakkenvuller
“Mijn ouders hebben ons geleerd dat je nergens een lening voor afsluit behalve voor een huis. We kregen heel weinig kleedgeld, zodat we van jongs af aan wel een baantje moesten hebben. Ik zie bij leerlingen dat ze open naar de wereld worden als ze een baantje hebben. Ik woon en werk in Zutphen, dus ik zie ze soms bij de kassa of als vakkenvuller in de supermarkt. Ik denk dat het belangrijk voor ze is, ze worden onderdeel van de maatschappij.”

Levensvreugde
“Sinds ik student-af ben, koop ik alles biologisch. Waarom zou ik nog goedkope slechte dingen voor de wereld kopen? Er gaat veel geld op aan vakanties, vrije tijd en kroeg. Door corona ben ik veel minder naar de kroeg gegaan, minder uitstapjes en concerten. Maar afgelopen herfst, ook in coronatijd, ben ik naar Sicilië gevlogen. Een testbewijs kostte 150 euro, maar dat doe ik dan gewoon. Ik huur een auto en ben voor een week zo duizend euro kwijt. Dat maakt me nu niet meer uit. Ik geniet er echt van. Ik was veel minimalistischer qua vakanties. Wild kamperen, de was doen in een beekje, dat kost niks en ik hou er erg van. Anderen hebben hun gezin waar ze levensvreugde uithalen, ik heb mijn vrienden en mijn vrijheid.”

Dit bericht delen:

© 2021 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.