• blad nr 5
  • 1-5-2021
  • auteur J. Bos 
  • Column

 

Leren leren

Ik ben geen haar beter dan mijn studenten. Op mijn scherm zie ik collega Marijke grijnzen tussen de andere, serieus kijkende cursisten. Haar grijns verandert in een ingehouden geproest. Ik bijt op mijn tong om mijn gezicht in de plooi te houden. Het was ook wel echt een gevat appje over het haar van de trainer.
Het is dinsdagochtend en ik zit in de online klas. Dit keer eens niet als docent, maar als student. En net als een echte student ben ik afgeleid. Ik heb Whatsapp en mijn browser open staan en zin om met mijn klasgenoten te ouwehoeren. Samen met tien collega’s schoof ik zojuist aan voor de tweede cursusdag BDB, de beruchte basiskwalificatie didactische bekwaamheid. Verplichte kost als je voor de klas wil staan. Die hete aardappel die je probeert door te schuiven maar die uiteindelijk toch weer op je eigen bordje belandt.
Vandaag eten we dus aardappels. Alleen heb ik geen honger. En ja, ik weet het. Natúúrlijk is deze cursus waardevol. Nogal logisch dat niet iedereen zomaar les kan en mag geven. En vanzelfsprekend valt er veel te leren. Maar het voelt als een moetje. Niet alleen bij mij trouwens.
Twee uur later. Collega Toon eet zichtbaar multitaskend een ijsje. Collega Neeltje is aan het bellen. Van een derde collega rest alleen een lege bureaustoel. En ik? Ik schrijf stiekem deze column en besef dat ik doe wat ik in mijn eigen klassen ook soms zie gebeuren. Ik haak af.
En precies op dat moment ga ik weer aan. Wat nou weerstand? Eigenlijk is het fantastisch om eens op een andere stoel te zitten en een les vanuit het perspectief van een student te bekijken. Vanuit mijn rol als docent ga ik er steeds maar vanuit dat studenten nu eenmaal student zijn. Zij komen om te leren, ik kom om les te geven. Als het goed is, ontmoeten we elkaar in het midden. Dat is alleen niet vanzelfsprekend.
Net zoals ik me in mijn vak moet blijven ontwikkelen, ben je niet zomaar een goede student. Ook leren moet je leren. En blijkbaar heb ik daar nog wat te leren. Voor mezelf, maar ook hoe ik mijn studenten daarbij kan helpen. De eerste twee cursusdagen zitten er ondertussen op. Nog acht te gaan. Eens kijken of ik straks niet alleen een betere docent, maar ook een minder beroerde student kan zijn. Dat komt mijn lessen vast ten goede.

Dit bericht delen:

© 2021 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.