blad nr 1
1-1-2021
auteur L. Douma
In beeld

Witte ouders domineren achterstandsschool

‘Onze school staat nu heel hoog in de ‘charts’, vertelt een elfjarig jochie niet zonder trots. Zijn school, de School for International Studies (SIS), deed het voorheen bedroevend slecht op een vergelijkende ranglijst van middelbare scholen in de VS. Sinds in september 2015 zeventig kinderen die net als hij wit zijn naar de ‘achterstandsschool’ in Brooklyn gaan, vlogen de scores omhoog.
Ook in Nederland is het een bekend fenomeen: witte ouders die zich verenigen in een ouderinitiatief en vanuit goede bedoelingen hun kinderen naar de nabijgelegen zwarte school sturen. In Nederland gaat dat niet altijd even goed: allochtone ouders wier kinderen al langer naar de school gaan ervaren de mondige bakfietsouders vol goede bedoelingen soms als intimiderend, vaak als overheersend. In de vijfdelige The New York Times-podcast Nice White Parents wordt dat effect uitvergroot. Journalist Chana Joffe-Walt schetst een ongemakkelijk, betuttelend beeld. Zo bedingen de witte ouders dat de SIS tweetalig wordt - anders komen ze niet. Maar de school is al meertalig: een derde van de kinderen op de school spreekt Spaans, 10 procent spreekt Arabisch. Dat vinden de witte ouders niet ‘tweetalig’, nee: de school moet Frans worden. Om dat voor elkaar te krijgen starten ze een inzamelingsactie. Een ouder die professioneel fondsenwerver is, heeft al 18 duizend dollar binnen, voordat de actie ook maar begonnen is. Daar kunnen de ‘zwarte’ ouders die normaliter bij inzamelingsacties zelfgemaakte taarten verkopen niet tegenop.

Nice White Parents is te beluisteren via podcastapps of newyorktimes.com/podcasts