- blad nr 11
- 1-12-2020
- auteur A. Moerman
- Meer voor elkaar
Ongelijkheid bestrijden met onderwijs
Wij van WC-eend adviseren: WC-eend.
“Haha. Ik ben nu bijna vijf jaar sectorbestuurder. Daarvoor was ik jarenlang een actief lid. Dus ik raad iedereen die in het onderwijs werkt aan om zich eens te oriënteren op actief worden voor de eigen vakbond. Stap over die koudwatervrees heen. Er wordt echt naar je geluisterd en er wordt wat met jouw inbreng gedaan.”
Maar onderwijzers hebben het al zo druk.
“Juist. En als je daar wat aan wilt veranderen, dan moet je niet alleen gaan klagen bij je manager: je moet je ook organiseren als collectief. Want die werkdruk is een structureel probleem, dat moet je als collectief dus over de volle breedte aanpakken. De vakbond heeft mensen uit de praktijk hard nodig om de vingers op de juiste zere plekken te leggen.”
Via de AOb kan dat?
“Dat zeg ik! De AOb zit aan tafel bij cao-onderhandelingen, heeft goede banden met de politiek en het ministerie, met de onderwijskoepels. Maar ook in de regio’s. Jammer genoeg zijn er niet altijd voldoende kandidaten om de vacatures in bijvoorbeeld de sectorraden te vervullen. Dus meld je aan: voor je het weet zit je erin. Zo ging het in ieder geval bij mij.”
Wat brengt zo’n bestuursfunctie jou?
“Ik ben erg van het mezelf verbreden, vernieuwen en ‘me ermee bemoeien’. Door deze functie kreeg ik een bredere kijk op de werkelijkheid. Je hoort de verhalen van collega’s van andere scholen en ontdekt dus waar het structureel beter kan. Ik kwam er bijvoorbeeld al snel achter dat het mbo er bij de beleidsmakers maar een beetje bij hing. Wij zijn er de afgelopen vijf jaar aardig in geslaagd om het mbo meer voor het voetlicht te krijgen.”
En wat kost het je?
“Iets meer dan een halve dag per week, schat ik. Op het roc ben ik een halve dag per week vrij geroosterd. De AOb betaalt mijn werkgever daarvoor een vergoeding. Dus het kost me geen geld, wel een klein deel van mijn vrije tijd. Dat heb ik er graag voor over.”
Waar komt dat hameren op het collectief vandaan?
“De eerste negen jaar van mijn leven woonde ik in Suriname. Mijn moeder was kleuterjuf en mijn oma stond op de markt. We hadden het niet breed en ik zag toen al de sociale ongelijkheid rond ons, waar je als individu vrij machteloos tegenover staat. Later realiseerde ik met dat het onderwijs het beste middel is om de sociale ongelijkheid te bestrijden.”
Is dat zo?
“Ja hoor. Dat zie ik nu ook weer in mijn huidige werk, ik geef Engels en maatschappijleer in het volwassenen onderwijs. In mijn klassen zitten vooral vluchtelingen die al een paar jaar in Nederland zijn. Allemaal ontzettend gemotiveerd om te integreren en om door middel van het volgen van onderwijs hun positie in onze samenleving te verbeteren. Die drive herken ik, omdat ik die ook had toen wij, samen met heel veel Surinamers, naar Nederland verhuisden in 1975.”
Kortom?
“Doe mee, kom jouw eigen AOb helpen.”
De AOb zoekt nieuwe sectorbestuurders. Ga naar aob.nl > menu > over de AOb > werken bij de AOb