blad nr 3
1-3-2020
auteur L. Douma
Commentaar

Ranking the stars

Als mijn zoontje Salo iets nieuws heeft, wil hij dat laten zien aan broer Mik, papa, opa en meester Abdel. In die volgorde. Het is een soort Ranking the stars. Salo is jammer genoeg voor mij en voor de juf nogal op mannen gericht. Meester Abdel is de ‘combinatiefunctionaris’ van de basisschool: hij is zowel onderwijsassistent als medewerker van de buitenschoolse opvang. Soms is hij ’s ochtends de eerste die we treffen. Het is een goede gewoonte van de school om ouders en kinderen te verwelkomen bij de deur. Vaak doet de directeur of de intern begeleider dat. Maar soms ook de onderwijsassistent. Abdel is alomtegenwoordig. Voor Salo een vierjarige die vooral behoefte heeft aan vriendelijke, bekende gezichten een baken. Omdat ook ik meester Abdel overal tref, is hij voor mij een voor de hand liggend aanspreekpunt. Meer dan de directeur, intern begeleider of zelfs de juf die ’s ochtends in een kwartiertje tijd heel wat ouders te woord moet staan. Ik ben dus blij dat meester Abdel door de nieuwe cao in het basisonderwijs betere groeimogelijkheden krijgt. Want nu zit vrijwel elke onderwijsassistent in schaal 4. Ongeacht zijn takenpakket. In het artikel ‘De emancipatie van de onderwijsassistent’ vertelt ondersteuner Esther dat ze elke vrijdagmiddag zelfstandig voor groep 8 staat. Daar krijgt ze geen extra salaris voor. Zelf zegt ze daarover: ‘Ik ben ook geen leerkracht, ik maak geen handelingsplannen en voer geen oudergesprekken.’ En dat is natuurlijk waar. De verschillen in verantwoordelijkheid rechtvaardigen ook verschillen in loon: de schoolleider verdient meer dan de ondersteuner. Maar het is hoog tijd dat ook ondersteuners met ambitie uitzicht krijgen op een hoger salaris.