- blad nr 9
- 1-10-2019
- auteur L. Verheggen
- Column
Noodgrepen
Door het groeiende lerarentekort verdampen alle keuzes. Laatst sprak ik een leerkracht die aan het einde van het schooljaar meer dan veertig kinderen in de klas had. Haar werd vooral op het hart gedrukt daar verder met niemand over te praten.
Uit heel veel onderzoek blijkt keer op keer dat ons prachtige werk wordt bedreigd door het oplopende lerarentekort. De groep werkenden die overblijft, wordt steeds kleiner. Er komen te weinig nieuwe mensen bij, te veel mensen vallen af en een grote groep gaat de komende jaren met pensioen. De druk om steeds meer kinderen in een klas te zetten wordt dus steeds groter.
Leerkrachten zeggen bijna nooit nee. Want zeg maar eens nee tegen een vierjarige die aan de hand van de ouder vol verwachting naar school wordt gebracht. Er wordt dus overal maar weer een tafeltje bijgeschoven. Nergens in de wet is opgenomen wat de gemiddelde groepsgrootte mag zijn, er is alleen een vierkantemeternorm voor het aantal leerlingen in een school. Net als bij kippen met een ‘goedleven’ norm.
Ik eet al jaren geen plofkip meer, maar laten we ook de plofklas tegenhouden en afschaffen, want een kind op school verdient aandacht en onderwijs. Grotere klassen, onbevoegden voor de klas, vierdaagse schoolweken, pas met 5 jaar naar school. Het zijn allemaal noodgrepen omdat het kabinet niet kiest voor de echte oplossing, investeren in de toekomst van Nederland, investeren in onderwijs.