• blad nr 9
  • 1-10-2019
  • auteur M. Lange 
  • Geld telt

 

‘Ik ben trots als ik geld overhoud’

Johanna Baart is met haar partner Jacco, Jacco’s zesjarige zoontje Ivan en hun baby Elske onlangs verhuisd naar een nieuwbouw koopwoning in Diemen. Johanna werkt als docent geschiedenis op het Montessori Lyceum in Amsterdam. Jacco is ict-consulent.

Huishoudboekje
Netto maandinkomsten
Salaris Johanna € 2386
Salaris Jacco € 2700
Totaal € 5086

Vaste gezamenlijke maandlasten
Hypotheek € 1340
Water, elektriciteit en gas nog onbekend
Internet en tv € 36
Kinderopvang € 477

Vaste maandlasten Johanna
Zorgverzekering € 157
Telefoon € 14
Abonnement NRC € 15
Verzekering kat Karel € 13
Studieschuld € 73
Boodschappen € 200
Film € 26
Sparen € 600


{Laatste grote uitgave}
Laatste grote uitgave: een nieuwe fiets met versnellingen en kinderzitje, samen 888 euro


Vrij in de avond
6.30
Elske is de wekker. Iedereen gaat uit bed. Het gezin ontbijt samen en om 8.00 uur stappen Johanna en Jacco op de fiets. Ivan woont de helft van de week bij Johanna en Jacco. Johanna brengt Ivan naar de opvang en Jacco brengt Elske naar de gastouder.

13.00
Op school luncht Johanna samen met collega’s. Iedereen neemt wat mee, waardoor ze nooit uit een plastic zakje hoeft te eten. Johanna zorgt voor het fruit.

17.00
Johanna haalt Elske op bij de gastouder in Amsterdam Zuid-Oost. Dat is 45 minuten fietsen. Onderweg luistert ze naar een podcast. Thuis kookt Elske of Jacco en na het eten doen ze een spelletje.

19.30
De kinderen liggen op bed en Johanna leest of gaat naar een film. Jacco sport. Sinds Elske er is, probeert Johanna de lesvoorbereiding op school te doen en niet meer ’s avonds te werken.

22.00
Bedtijd



“Sinds vier weken wonen we in een nieuw huis”, vertelt Johanna Baart. “Het is nog leeg. Geen gordijnen, kale peertjes en een zandbak als tuin. Het huis is dubbel zo groot als ons oude appartement in Amsterdam. We hoeven niet alles nieuw te hebben, allebei zijn we niet zo van het nieuw-nieuw. Mijn ouders hebben laatst het oude bureautje waaraan ik vroeger studeerde meegebracht om op te knappen voor de kamer van Ivan. En uit hun garage hebben we een houten eettafel meegenomen die ik als werktafel ga gebruiken in mijn nieuwe werkkamer. Eindelijk heb ik ruimte om al mijn spullen te laten liggen. Een nieuwe bank wordt zeker geen dure. De kinderen gaan er Cola op knoeien of de kat gaat erop kotsen. Maar een paar dingen zullen we wel moeten aanschaffen. De gordijnen beneden laten we doen door een gordijnenman. Voor boven verstellen we mooie gordijnen die ik nog heb. In de tuin moeten we een schutting of haag plaatsen. In Diemen is minder horeca, de verleiding om even wat te gaan drinken of eten zijn er minder groot dan in Amsterdam. Daar besparen we dus op.

Gastouderschap
Sinds deze maand betalen we voor Elske het gastouderschap. Er was geen plek op de kinderopvang, daardoor moesten we iets anders verzinnen. We hadden ons al ingeschreven voor de kinderopvang toen ik net zwanger was. Omdat ik minder verdien dan Jacco, dachten we erover dat ik minder zou gaan werken om voor Elske te zorgen. Gelukkig vonden we een oplossing met de gastouder in Amsterdam-Oost. Ik vind mijn werk leuk en ik wil niet alleen maar moeder zijn, ik wil graag meedoen aan de samenleving.

Jacco betaalt de hypotheek en ik betaal andere vaste lasten. We kijken of het een beetje gelijk op gaat. We hebben geen gezamenlijke rekening. Onze auto zit in zijn salaris verwerkt. De benzine is op kosten van zijn baas. Het voelt als gratis. Ik rijd ermee naar mijn ouders in Friesland. Om de beurt doen we boodschappen. Jacco vindt boodschappen doen minder erg dan ik, dan geef ik hem mijn pasje als het mijn beurt is. Jacco geeft makkelijker geld uit. Hij koopt bijvoorbeeld gadgets voor het hardlopen, een fancy horloge of supersonische hardloopschoenen. Bij de traiteur koopt hij verse noten, olijven en kaasjes. Dat is inderdaad veel lekkerder, toch haal ik die gewoon bij de supermarkt.

Zuinig
Jacco vindt mij wel zuinig. Hij moedigde mij aan een nieuwe fiets te kopen. Zonder hem had ik dat nooit gedaan. Ik had er eigenlijk eerst voor willen sparen, terwijl ik al lang genoeg gespaard heb. Waarvoor ik spaar, geen idee. Voor het geval het nodig is, maar welk geval dat is, dat weet ik niet. Ik heb de fiets nu van mijn spaargeld gekocht en dan doet het pijn dat het saldo lager is geworden. In de fietswinkel voelde ik gêne toen ik het bedrag pinde. Wie gaat er nou 800 euro pinnen?
Ik ben trots als ik aan het eind van de maand geld overhoud. Dat lukt mij altijd, ook toen ik studeerde. Mijn ouders betaalden mijn kamer en de zorgverzekering, voor de rest betaalde ik mijn studie zelf. Ik had wel een baantje. Er zit iets van trots in dat ik mezelf kan redden. Ik zou mijn ouders niet graag om geld vragen. Mijn ouders hebben me niet per se zuinig opgevoed, maar ik heb het calvinistische wel van huis uit meegekregen. Die fiets, dat vinden ze bijvoorbeeld een goede aankoop, een degelijke aankoop waarmee je jaren vooruit kunt.
Dankzij Jacco leer ik beter genieten van luxere dingen, zoals uiteten. Eerst had ik het gevoel: Zie mij hier decadent zitten doen. Nu kan ik het echt waarderen. Ik ben dan wel zuinig, maar ik hou niet van goedkope spullen, zoals van de Action. Ik koop niet veel kleren, maar als ik het iets aanschaf, doe ik het in de uitverkoop en let ik op de kwaliteit. Onze boodschappen zijn zoveel mogelijk biologisch.’

Dit bericht delen:

© 2026 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.