blad nr 1
12-1-2002
auteur . Overige
Column

Barth

'Mama, verheug jij je ook zo op de euro?", vroeg mijn zoon een paar weken terug. Hij wel, het gebeurt tenslotte niet elke dag dat je als zevenjarige echte post krijgt, en dan ook nog naar de winkel mag om je eigen set muntjes af te halen.
Een leuk gebaar van de regering, die Eurokit. Maar wij hebben steeds gevonden dat ook andere manieren belangrijk zijn om Nederlanders vertrouwd te maken met hun nieuwe munt. Scholen moesten daarom wat ons betreft extra geld krijgen om hun lesboeken euro-proof te maken. Dat leverde aanvankelijk een stevige discussie op. Minister Hermans had het geld niet en vond het overigens een autonome taak van scholen om dit te regelen; minister Zalm wilde het geld er niet voor uittrekken. Maar frappez toujours helpt.Na een aantal debatten en schriftelijke vragen ging het kabinet om en kwam met extra geld om de euro ook op school gemeengoed te maken.
Ik heb de omschakeling zelf meegemaakt in de zonnige, uiterste zuidwesthoek van de Europese Unie. En het verbroederde wel: de autochtone bevolking en toeristen uit allerlei landen die allemaal opeens dezelfde munt gebruiken en allemaal elke dag moeten uitrekenen wat ze nu eigenlijk uitgeven.
Dezelfde week heb ik gebruikt om weer eens flink te lezen, en zo belandde ik ook bij een passage over de Eerste Wereldoorlog en de hopeloze vredesonderhandelingen die daarna gevoerd werden. De wraakzucht van Frankrijk en Groot-Brittannië tegen Duitsland, die haast onafwendbaar de basis legde voor haat van de Duitsers naar Fransen en Britten, die in de Tweede Wereldoorlog explodeerde. Wie de verwoestende gevolgen van die periode tot zich laat doordringen: de miljoenen doden, de armoede, werkloosheid en onwetendheid, beseft opeens dat de euro niet zomaar iets is. Een Europa waarin Frankrijk en Duitsland zich hebben verenigd op één munt en één monetair beleid, betekent weer een stap naar verankering van vrede. Dat die niet vanzelf spreekt, leren de afgelopen eeuwen.
Kranten waren er ook in mijn zonnige oord. Zo was er een voorpagina van Labourkrant The Daily Mirror, die Tony Blair in niet mis te verstane woorden opriep ook Groot-Brittannië mee te laten doen met de euro. De krant vond de munt zelfs 'sexy' en vreesde dat zonder de euro Groot-Brittannië zal wegzakken naar de economische en culturele periferie. Er was ook een klein stukje in een Nederlandse krant: ongeveer tien procent van de scholen is nog niet euro-proof. Negentig procent dus wel, dat is goed nieuws! Ik hoop dat de rest snel volgt. Als wij onze kinderen grootbrengen als Europeanen, is ook dat weer een stapje richting blijvende vrede in onze hoek van de wereld. Een vrede die gewoner lijkt dan zij is.