- blad nr 10
- 1-11-2018
- auteur A. van Bemmel
- Column
Burn-out
Zijn baan na zijn eerste mbo-opleiding was de druppel, vertelt hij. Er hing een rotsfeer. Maar het begint al op de basisschool. Niemand heeft door wat er met hem aan de hand is. Hij gaat naar het gymnasium, maar hij kan het niet goed volgen en zakt steeds verder in niveau af. Uiteindelijk zit hij in een vmbo-t-klas. Dagenlang ligt hij verveeld op bed en hij haalt geen diploma. Het komt door een concentratiestoornis. Hij weet niet wat hij wil en gaat verder op het mbo en volgt dan maar een ict-opleiding, want zijn vader is ict’er. Hij heeft snel een diploma en meteen een baan. Het gaat wel prima met hem, denkt hij, maar toch ging het vorig jaar zomer mis. Ongemakkelijk krabt hij aan zijn kin. Zijn stem trilt: “ik zag het helemaal niet meer zitten”. Hij heeft eigenlijk niets met ict.
Het staat regelmatig in de krant. Driekwart van de jongeren lijdt aan ernstige stress en heeft burn-outklachten. The pressure to be perfect. Op sociale media, maar ook thuis, op school, stage en werk is de verwachting hoog. Ze schamen zich om aan de bel te trekken, want dan ‘faal’ je. En dan heb je dus ook deze jongen die niet weet wie hij is. Dat zie ik in de klas ook vaak terug als ze een pitch over zichzelf moeten houden. Vaak hebben ze geen idee wat hun kwaliteiten zijn.
“Het gaat nu veel beter met me. Ik heb geleidelijk meer energie. Ik doe nu eindelijk wat ik echt leuk vind en heb nu ook leuke vrienden”, zegt hij als we de parkeerplaats oprijden. Wat jammer dat hij eerst burn-out moest raken om dat te ontdekken. “Achteraf weet ik dat ik niet gelukkig was, maar ik stond er gewoon niet bij stil.” Dat is precies waar wij iets aan kunnen doen op het mbo. Onderdeel van het lesprogramma moet zijn dat leerlingen ontdekken waar hun persoonlijke kracht ligt. “Ik had eerder willen weten wat mijn droom was. Nu weet ik hoe belangrijk het is deze na te jagen.”