• blad nr 7
  • 1-7-2018
  • auteur R. Wisman 
  • Geld telt

 

‘We zijn slordig met geld’

Journalist en entrepreneur Mat Verberkt werkt sinds tien jaar als docent marketing en communicatie bij het Arcus College in Heerlen. Samen met zijn vrouw Rixt, textielontwerper, woont hij net over de grens in het Belgische Eben-Emael.

{in ballonnetjes}
Mat (62)
Rixt (57)

{kader}
Netto maandinkomsten
Salaris Mat € 1700 (bij 0,5 fte, schaal LD-12)
Inkomsten Rixt € 1350
Totaal € 3050

Vaste lasten
Huur € 751
Verzekeringen (auto, huis, ziektekosten) € 250
Vervoer (benzine) € 225
Energie (stookolie, elektra) € 210
Boodschappen € 700
Kleding € 70
Mediagebruik € 120
Studiekosten zoon Mat € 250
Aflossing en sparen € 211
Totaal € 2787

Laatste grote uitgave:
Tickets naar New York in augustus à € 800

{Klokjes}
De boel losgooien

7.00
Op werkdagen staat Mat om zeven uur op. Op vrije dagen slaapt hij uit. “Mat kan ’s avonds om elf uur nog aan iets beginnen”, zegt Rixt. “En dan moet het in één keer af”, vult Mat aan.

8.00
Rixt is van de regelmaat en staat meestal om acht uur op. Zij neemt een uur de tijd om te ontbijten met de krant, voordat ze aan het werk gaat. Momenteel is ze druk met een sokkencollectie. “Om negen uur zit ik achter de computer.”

14.00
Rixt: “Als we aan ons lijf voelen dat het tijd is om de boel weer los te gooien, trekken we onze wandelschoenen aan en lopen minimaal een uur, en ook wel eens vijf uur, door de omgeving van de Sint-Pietersberg en de Maas met een tussenstop in het café.”

19.00/20.00
Mat en Rixt eten samen met een glas wijn erbij. “Lekker lang tafelen en ouwehoeren over het leven. Eigenlijk het leukste moment van de dag”, vindt Mat. “Doordeweeks sla ik spontane uitnodigingen af, omdat ik me erop verheug om weer naar huis te gaan.”

{platte tekst}
Mat: “Opgeleid als journalist heb ik zowel in de media als in de communicatie/pr gewerkt. Op redacties van lokale, regionale en internationale radio en tv, en als communicatieadviseur bij culturele evenementen. Leuk werk waar ik als ‘eenpitter’ prima van kon leven. Na 2002 groeide het aantal communicatieadvies-klussen. Booming business! In no time had ik een bv met zeven man personeel en moest ik mijn handtekening zetten onder hun hypotheekaanvragen en koopleningen voor spiksplinternieuwe Audi’s, terwijl ik zelf in een vierdehands Peugeot reed. Omdat ik het werk inhoudelijk minder leuk vond, en toe was aan rust, droeg ik het bedrijf ‘om niet’ over aan de medewerkers die het groot hadden gemaakt.”

Rixt: “Je deed het uit goeiigheid. Zo van: hier jongens, alsjeblieft en veel plezier ermee. Was je gehaaider geweest, had je heel anders gehandeld.”

Mat: “Een paar maanden later kreeg ik een aanslag van de Belastingdienst van 250 duizend euro! Er was iets kleins, maar heel belangrijks fout gegaan bij de contractuele overdracht. Hierdoor telde de Belastingdienst de goodwill de fictieve waarde van het bedrijf bij mijn inkomen op. Drie rechtszaken later moest ik me ermee verzoenen dat het fiscaal-juridisch niet recht te breien was. Er was een accountantsverklaring, maar ik bleef zelf verantwoordelijk. Alles wat ik in vijf jaar tijd had opgebouwd, was ik in één klap kwijt. De villa waarin ik woonde, moest ik verkopen, evenals mijn aandelenpakket van Apple dat nu miljoenen waard zou zijn geweest. Rustig aan doen, kon ik vergeten.”

Rixt: “Als twintigers zijn Mat en ik een jaar bij elkaar geweest. Toen ik klaar was met de Design
Academie vertrok ik met mijn ontwerpen onder de arm naar Italië. De relatie met Mat verbrak ik: onze liefde was heftig, maar ik wilde me nog niet vastleggen. Via Linkedin zocht ik Mat in 2011 weer op. Het was leuk om elkaar weer te zien, we raakten niet uitgepraat. Hoewel jij al je bezit kwijt was geraakt, zag ik geen verbitterde man.”

Mat: “Ik ben niet in de goot beland en ook niet depressief geworden. Tien jaar nadat het gebeurde heb ik mijn schulden op 17 duizend euro na afbetaald. Mijn discipline is mijn redding geweest. Als freelancer heb ik wel een paar jaar moeten sappelen. Soms belde ik een opdrachtgever of hij een factuur alsjeblieft wat eerder kon betalen.
Toen ik in 2008 als docent kon beginnen, was dat een verademing. Vakantie! Eindejaarsuitkering! Pensioen! Het is allemaal goed geregeld in het onderwijs. Omdat ik aan de top van mijn schaal zit, krijg ik bovendien een bindingstoelage: één keer per jaar een half maandsalaris netto.”

Rixt: “Het is geen vetpot, maar 1700 euro voor een halve baan is mooi verdiend. Geld is voor mij nooit een drijfveer geweest. Als ontwerper verdiende ik soms een paar duizend euro in één keer, maar waren er ook tijden dat ik krap bij kas zat. In de slappe maanden beunde ik in Italië bij als serveerster, in Nederland als callcenter-medewerker. Materialistisch zijn Mat en ik allebei niet. Ik rijd een Hyundai uit 2001, Mat een Citroën met 300 duizend op de teller.”

Mat: “Het tegenovergestelde zie ik bij mijn studenten. Die zijn gefixeerd op geld. Verdienen en consumeren; daar draait hun leven om. Ze geven gerust 9 euro uit aan een cocktail, terwijl ze 7 euro per uur verdienen. Of ze laten hun tanden bleken en tattoos zetten voor honderden euro’s. Veel studenten komen vanwege hun bijbaan niet naar de les. Dan zeg ik: Je betaalt 1300 euro lesgeld, maar je maakt er geen gebruik van. Denk na!”

Rixt: “Aan het begin van iedere maand storten Mat en ik elk 700 euro op een gemeenschappelijke rekening voor de vaste lasten. De ‘groene rekening’ noemen we het, omdat de bankkaart groen is. Het meeste geld gaat op aan boodschappen. Lekkere verse voeding en goede wijn; dat mag wat kosten. In ons huis komen alleen de koffiebonen uit een pakje.”

Mat: “We doen geen extravagante dingen, maar als we op vakantie gaan bijvoorbeeld naar Italië waar vrienden wonen nemen we het ervan en letten nergens op. Dat kan dan prima. We zijn slordig en makkelijk met geld. Tegen het eind van de maand zeggen we tegen elkaar: Staat er nog wat op de groene rekening? Vaak hebben we het dan weer gered met 1400 euro. Als het een dure maand is, storten we extra bij. We staan nooit in het rood.”

Ook meedoen aan Geld Telt? Mail naar onderwijsblad@aob.nl

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.