• blad nr 7
  • 1-7-2018
  • auteur A. van Bemmel 
  • Column

 

Hokjesgeest

Ik wil die vrouw in die reclame van een bouwmarkt zijn die helemaal losgaat op een muur met een sloophamer. De brokken beton vliegen om haar heen, het stof kleeft op haar huid. De muur is geslecht. Daar denk ik weleens aan in de lerarenkamer.
“Die is gewoon autistisch”, klinkt het achter een kop koffie. “Sorry dat ik het zeg, maar die jongen is gewoon dom, die gaat nooit een diploma halen.” Waarom willen we als leraren vaak leerlingen in een hokje stoppen? Eigenlijk trek je je handen van de leerling af. Je hebt namelijk geen idee wat je er nog aan moet doen. Ik beken dat ik op het hoogtepunt van onmacht ook weleens heb geroepen dat een leerling ‘gewoon niet wil’. En ik geloofde mezelf ook nog, want dan voelde ik me iets minder gefrustreerd.
Voor mij veranderde dat toen ik Gert-Jan ontmoette. Gert-Jan is geboren met een aandoening door zuurstoftekort tijdens de geboorte. Zijn ouders krijgen te horen dat het nog de vraag is of hij ooit zou kunnen lopen. Een verhoogde spierspanning, spasmen en motorische problemen zitten hem in de weg. Gert-Jan blijkt echter een enorme energie en power te hebben. Zijn credo is: oefenen, oefenen en oefenen. Zo leert hij lopen en voetballen en hij wordt zelfs paralympisch zwemmer. Hij is als een vis in het water. Hij vestigt drie wereldrecords en vier Europese records. In tegenstelling tot zijn prestaties op school. Hij zit in het speciaal onderwijs, heeft zware dyslexie, maar wil daarna zeker naar het vmbo. Met succes. Op de mbo-opleiding voor topsporters wordt hij ambassadeur van de opleiding, vanwege zijn enorme inzet. Daarna meldt hij zich aan bij het hbo. Ook daar haalt hij een diploma. Op dit moment studeert hij aan de universiteit. Hij heeft afscheid moeten nemen van zijn grote liefde zwemmen. Niet omdat de pijn ondraaglijk is, maar omdat hij op een dag met krampaanvallen op de bodem van het zwembad lag. Zwemmen werd te gevaarlijk. Als waterdier ontpopt hij zich nu als landdier: hij is nu hardloopatleet en doet fanatiek mee aan wedstrijden.
Deze jongen heeft mij een belangrijke les geleerd. Hij heeft zich niet in een hokje laten stoppen. Hij heeft zijn eigen plan getrokken en is voor mij het bewijs dat iedere leerling kan bereiken wat hij wil als hij er maar voor wil knokken. Zoals hij zelf graag citeert: ‘If your heart is in it, the sky is the limit’. Dus, pak ook een sloophamer. Breek de muren van alle hokjes in je hoofd af.

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.