blad nr 5
1-5-2018
auteur L. Douma
Commentaar

Marionetten

Columnist Lachesis is het beu. In haar veertigjarige carrière heeft ze een leger aan auditeurs, psychologen, adviseurs, coaches, pedagogen en onderzoekers de school binnen zien trekken om haar en haar collega’s van commentaar en advies te voorzien. ‘Leerkrachten haten dat’, vertelt de Amerikaanse onderwijswetenschapper Daniel Willingham in dit nummer. ‘Ze willen zich geen marionetten voelen.’
Volgens Willingham wordt de kreet ‘uit onderzoek blijkt’ te vaak ingezet als een pressiemiddel om leraren te overtuigen hun werkwijze aan te passen. Ook als de leerkracht niet overtuigd is dat de aanbevolen aanpak de beste is voor zijn leerlingen. En dan slaan experts de plank toch echt mis. Want als er iets uit onderzoek blijkt, dan is dat wel dat de leraar bepalend is voor de onderwijskwaliteit. En die leraar kent zijn leerlingen het beste.
Daarom kopt dit Onderwijsblad: ‘Dump de valse experts’. Niet omdat onderzoekers, wetenschappers en adviseurs niets hebben toe te voegen. Maar omdat hun adviezen het lesgeven niet tot invuloefening moeten degraderen. Neem samenwerkend leren. Die methodiek is volgens Willingham ‘ideaal’ voor bepaalde typen van leren. Maar het is de kwaliteit van de uitvoering die het succes bepaalt. Oftewel: het is de leraar die het succes bepaalt. En als die samenwerkend leren geen geschikte werkvorm vindt voor zijn leerlingen, dan is het gedoemd te mislukken. Willingham adviseert leraren dus zich te wapenen tegen beleidsmakers en leidinggevenden.
Lachesis heeft het advies van de Amerikaanse wetenschapper niet nodig om tot die conclusie te komen. ‘Het is de kunst om je niet gek te laten maken’, schreef ze in september al in het Onderwijsblad. ‘Goed en effectief lesgeven, een gelukkige klas. Daar heb ik geen deskundige voor nodig.’