• blad nr 10
  • 3-6-2017
  • auteur W. de Lange, de 
  • Column

 

Het jaar 2886

Lieve Aya, Jayden en de anderen,
Iedere keer als één van jullie tegen me zegt ‘Aan geschiedenis heb je niets, want het gaat over vroeger en wij hebben alleen maar te maken met wat er komen gaat’, heb ik kortsluiting in mijn hersens.
Ik krijg die opmerking nu al tien jaar te horen en nog kan ik de woorden niet vinden, die jullie kunnen overtuigen. Terwijl ik zo zeker weet, dat jullie aan geschiedenis juist heel veel kunnen hebben.
Ik ga in zo’n gesprek stotteren. Ik ga te vaak en te hard hetzelfde zeggen. Dingen als: “Je snapt je eigen leven niet, je snapt jezelf niet, als je niets over je eigen geschiedenis weet, die van je ouders en hun familie. Stel, jouw opa is als jonge vent uit Marokko naar Nederland gekomen, in zijn dooie eentje. Geen familie, rottig kamertje, geen geld. Wat heeft dat met hem gedaan? Je begrijpt hem en jezelf beter als je daar iets van afweet.”
En dan kijk ik in jouw enorme ogen, Aya, en dan zie ik daar helemaal niks anders dan ‘klets maar raak, ik wil gewoon pauze’. En dan vlucht ik zo maar, zonder goed na te denken naar iets anders: “Je snapt niet hoe Trump heeft kunnen gebeuren, als je niets weet van de geschiedenis van Amerika.” Eén van jullie vraagt zachtjes aan haar buurvrouw wat een trump is.
Het is voor ons gesprek vast niet goed dat ik zelf als kind al gestoord was. Zelfs de geschiedenis van Midden-Aarde in The Lord of the Rings leerde ik uit mijn hoofd, met rijtjes koningen, jaartallen en stadhouders en al, terwijl die geschiedenis niet eens echt was gebeurd. Ik hield van verhalen, waargebeurde en verzonnen en ik kreeg een kick van namen en jaartallen, of het nou ging om landvoogdes Margaretha van Parma, die echt bestond, tussen 1522 en 1586, of stadhouder Echthelion van Minas Tirith, die niet bestond, maar wel regeerde van het jaar 2886 tot het jaar 2953 van de Derde Era.
Misschien moet ik jullie gewoon de geschiedenis van door jullie geschapen werelden in Minecraft laten verzinnen? Maar dat wordt zo blokkerig en jullie fantasie moet juist aangevuld, niet leeggezogen.
Misschien dring ik niet in jullie hoofden door, omdat jullie heel goed aanvoelen, dat ik het ook stom van júllie vind, dat jullie er zo weinig van willen weten, van de vroeger-mensen, die zo anders leefden en dachten dan jullie. Ik snap eigenlijk geen moer van jullie. Terwijl ik nou net had willen beweren, dat een mens zich beter in anderen kan inleven, als hij dingen weet over mensen uit vroegere tijden. Ik ben het bewijs van het tegendeel.
Van de week moesten jullie twee prachtige leerplaten vergelijken: een plek in Nederland in het jaar 100 na Christus onder de Romeinen en in 600 na Christus, als het Romeinse leven verdwenen is. ‘Maar in 600 na Christus waren ze veel armer dan daarvoor, hoe kan dat nou?’, vroegen een heleboel van jullie. Nou, dat kan dus, achteruitgang. Maar jullie verbazing maakte me heel blij. Het kon jullie op dat moment wat schelen.

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.