- blad nr 5
- 18-3-2017
- auteur A. Jonkman
- Column
(Niet) belangrijk
“Waarom moet ik meedoen aan die onzin, mevrouw? Hij telt toch niet mee. Zonde van mijn tijd. Ik heb gewoon maar wat ingevuld. Dat ga ik nu ook maar weer doen.”
Ik zeg dat hij toch geen lelijke 3 voor rekenen op zijn diploma wil hebben. Dat is echt geen gezicht. En wat als ze bij de vervolgopleiding van zijn keuze alleen mensen willen die kunnen rekenen? Dan heeft hij geen bewijs. Sterker nog, alleen een bewijs van onvermogen.
“Maar mevrouw, een schooldiploma is toch niet belangrijk? Dat heeft u zelf gezegd.”
Voor leerlingen die zichzelf erg onder druk zetten en daar verschrikkelijk veel stress van ervaren, relativeer ik wel eens het belang van een diploma. Ik zeg dan dat school totaal niet belangrijk is. Dat er op je grafsteen nooit staat: ‘Had een middelbare school diploma’. Er zijn veel belangrijker dingen in het leven. Bovendien kun je op je 21ste gewoon toelatingsexamen doen bij de gewenste vervolgopleiding. Heb je ook al geen diploma voor nodig. Ze kijken mij dan ongelovig aan, vragen zich af of ik een grapje maak. Het kan toch niet waar zijn dat school onbelangrijk is? Nou ja, het is natuurlijk wel waar. Maar dat herhaal ik dan niet. Natuurlijk hoop ik dat ze mijn opmerking niet te serieus nemen, dat hij alleen wat lucht geeft. Leerlingen begeleiden naar een diploma is nou juist wat ik zo leuk vind aan mijn werk. Een succeservaring die niemand hen meer afneemt, feest dat ze gezamenlijk kunnen vieren, een moment om je mooi aan te kleden en toegesproken te worden, een basis waar ze de wijde wereld mee in kunnen, het mooi afsluiten van een levensfase. Dat is wel belangrijk. Naar mijn mening geen afzeggen van voetbaltraining, slapeloze nachten, stresseczeem, hyperventilatie en flauwvallen waard, maar wel belangrijk. Bovendien word ik er voor betaald om het belangrijk te vinden.
“Wat als je straks een opleiding wilt volgen waar veel animo voor is, Max? Dan wil je je toch kunnen onderscheiden van de rest? Anders kom je er niet in.”
“Onderscheiden? Misschien ben ik wel de enige met een 3!”
Ik moet er hard om lachen. “Een 3 is gewoon mijn eer te na, Max. Belangrijk of niet belangrijk.”