• blad nr 18
  • 19-11-2016
  • auteur A. Klomp 
  • Flashback

 

‘Wil je iets? Ga het maar proberen!’

Babette van Veen (1968) speelde in musicals en films en is bekend van haar rol van Linda Dekker in Goede Tijden, Slechte Tijden. Ze zat drie jaar op de Kees Boeke School in Bilthoven, waar ze geschiedenis kreeg van Francine Jageneau (1953). “Zij leerde me dat alles mogelijk is.”

Gevraagd naar haar favoriete docent, was Babette van Veen vastbesloten: Francine Jageneau. Die naam hadden we al eens voorbij horen komen. Tweemaal zelfs, waarbij we haar oud-leerlingen tv-wetenschapper Diederik Jekel en journalist Franka Hummels samenvoegden in één aflevering van deze rubriek. Wist Babette nu echt geen ‘op een na favoriet’? “Nee hoor. Het kan alleen Francine zijn. Ze staat op eenzame hoogte.”
Een leraar die uit heel verschillende hoeken al drie keer wordt genoemd als inspiratiebron, moet heel bijzonder zijn, maar Francine wuift alle lof een beetje weg. “Ik ben trots op hen. Kijk nou naar Babette. Ik zie haar nog zo staan zingen op het schooltoneel. Ze was weergaloos, echt een talent. En ze heeft van zingen, schrijven en acteren haar werk gemaakt en daar haar weg in gevonden. Dat vind ik zo mooi.”
Hoe haar toekomst eruit zou zien, was voor de schoolgaande Babette niet duidelijk. Ondanks haar beroemde vader Herman, voelde een loopbaan op het toneel niet als een vanzelfsprekendheid en de schoolvakken boden ook geen directe handreiking voor de toekomst. “Ik was geen uitblinker”, zegt ze zelf. “De exacte vakken gingen bijvoorbeeld gewoon niet. Het was geen onwil.” “Het mooie van deze school is dat we leerlingen niet zien als probleemgevallen zodra ze iets niet kunnen”, vult Francine aan. “We proberen ze uit te laten vinden wat ze wel kunnen. Daar heb je veel meer aan.”
“Ik moest wel erg wennen toen ik hier op school kwam”, herinnert Babette zich. “De vrijheid, de eigen verantwoordelijkheid, het zelf plannen, ik had het op mijn reguliere basisschool niet geleerd.” Haar zoons, van wie de oudste inmiddels een leerling is van Francine, en de jongste op het primair onderwijs van de Kees Boeke zit, leren dat al jong. “Ik heb erg mijn best gedaan ze hier op school te krijgen. Er is een behoorlijke wachtlijst. Begrijpelijk, want het is de leukste school van Nederland.”
“Een hele diverse school, zeker begin jaren tachtig, toen jij hier zat”, knikt Francine. “Punkers en kakkers mengden moeiteloos. Niemand staat hier buiten de groep. Sterker: iedereen is hier een buitenbeentje. Dat maakt het leuk en verrassend wat een ander allemaal kan en bedenkt.”
Babette: “Dat is precies waarmee jij mijn leven een zetje in de goede richting hebt gegeven. Jij leerde me dat alles mogelijk is. Wil je iets? Ga het maar proberen! Struikel je? Probeer het opnieuw, en doe het een beetje anders! Die mentaliteit komt mij dagelijks van pas. Ik maak me, zoals in ons vak vaak aan de hand is, nooit zorgen of ik volgende maand nog wel werk heb. Dan bedenk ik zelf wel weer wat. Ik zit nooit bij de pakken neer.” Francine: “Maar je moet wel dingen doen die je gelukkig maken.” Babette: “Dat was de volgende eyeopener in jouw lessen vroeger, je stond daar met zo veel passie geschiedenisverhalen te vertellen, dat het leek alsof jij er zelf bij was geweest. Het plezier dat jij in je vak hebt, spatte er vanaf. Als puber dacht ik: Kan me niet schelen wat ik ga doen, maar die lol wil ik er ook in hebben.”

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.