• blad nr 14
  • 17-9-2016
  • auteur D. van 't Erve 
  • Redactioneel

 

Op de bres voor de meester

Regelmatig zetten leerlingen acties op touw om hun favoriete leraar of conciërge te behouden, soms met succes. Vier collega’s blikken terug.

‘Ik waande me een popster’

Jan de Jong (30), leerkracht basisschool de Oase in Utrecht. Ondanks de actiedag en de steunbetuigingen via de website meesterjanmoetblijven.nl moest hij vertrekken op zijn vorige school.

“Omdat het aantal leerlingen op de Boomgaard in Utrecht terugliep, kon mijn contract in 2013 niet worden verlengd. Grappig was dat één leerling het hier echt niet mee eens was en de actie begon. Hij was destijds nieuw bij mij in groep 5 gekomen en gaf aan dat hij sindsdien veel meer zin in school had gekregen. Hij nam het initiatief tot de website waarop uiteindelijk honderden ouders en leerlingen hun steun betuigden. En er kwam een actiedag waarop leerlingen met potten en pannen herrie maakten. Ik wist van niets en toen ik op school kwam, waande ik me toch een beetje een popster. De actie werd ook snel opgepikt via Facebook; verschillende media als het AD en het Jeugdjournaal hadden interesse.
Ik was er echt beduusd van. Het was nog maar mijn tweede jaar voor de klas. Je zet je in voor de kinderen en dat zij samen met hun ouders iets voor jou terug willen doen, is echt onbeschrijfelijk. De directeur vond het ook een gave actie en had me graag willen houden. Het is overweldigend om zoveel waardering te krijgen.
Dat ik desondanks niet kon blijven, vonden de leerlingen natuurlijk onwijs jammer, net als ik. Als afscheid heb ik, als groot Disney-fan, kunnen regelen dat we met de leerlingen onder schooltijd naar de voorpremière van Monsters, Inc in de bioscoop konden. Onvergetelijk!
Daarna kon ik aan de slag op de Oase, waar ik inmiddels een vast contract heb en met veel plezier werk. Ik realiseer me dat ik geluk heb gehad. De gouden bergen die ze op de pabo beloven met banen die voor het oprapen liggen, worden nog steeds niet waargemaakt. De nieuwe Wet werk en zekerheid maakt het er bovendien voor starters niet makkelijker op.”

Vechten voor de kunst

Mali Klein (58), beeldend kunstenaar en leerkracht kunstzinnige vorming. Leerlingen van de 1e Montessorischool in Amstelveen overhandigden in 2013 handtekeningen aan de burgemeester om haar ontslag tegen te gaan.

“Vijftien jaar heb ik als leerkracht kunstzinnige vorming gewerkt op de 1e Amstelveense Montessorischool. Een fantastische baan. Ik had mijn eigen atelier op school waar ik elke groep steeds anderhalf uur per week lesgaf. Vaak zijn creatieve lessen op school kant-en-klaar: dit is het voorbeeld, maak het maar na. Natuurlijk, het resultaat is belangrijk, maar dat geldt nog meer voor de weg ernaartoe. Ik help kinderen creatief te denken. Een les over de herfst gaat niet over paddenstoelen en bladeren, maar over het gevoel dat je erbij hebt. Ga maar naar buiten, kijk en voel. Kunst is een manier om je te leren uiten en daarmee misschien wel belangrijker dan rekenen of taal. Bij mij in de les is niets verplicht, alles mag, ook niets doen. Een jongen durfde pas na drie maanden te beginnen en maakte uiteindelijk de mooiste schetsen. In welke andere les is er de tijd om te wachten tot een kind er zelf aan toe is?
Dat leerlingen destijds spontaan een actie op touw zetten, zie ik als een groot compliment. Zij hebben gevochten voor mij, voor het belang van de kunst op school. Wauw! Helaas zag de school geen mogelijkheden om me te behouden omdat de subsidie stopte. Dat betekent dat ik ook mijn atelier kwijt ben. Ik doe nog steeds projecten op scholen, maar dat is toch anders. Als je kinderen wilt leren koken, breng je ze naar de keuken. Zo is het ook met creativiteit. Dat lukt veel beter in een atelier met alle mogelijkheden en materialen binnen handbereik dan in een kaal klaslokaal. Ik hoop dan ook dat ik mijn atelier weer mag onderbrengen op een school. Kinderen leren van mij, maar ik leer ook van hen. Zij staan nog zo open naar de wereld, zijn zo puur, heel inspirerend.”


De hele school liep uit

Aan Veenstra (63), conciërge op basisschool It Skriuwboerd in Surhuisterveen. Al twee keer voerden leerlingen actie om hem te behouden, met succes.

“Nog voor ik van de lts af was, was ik al aan het werk. Eerst bijna tien jaar in een rijwielfabriek, daarna in een slachterij en vervolgens in de bouw. Ik wil alles wel aanpakken en toen ik via een re-integratiebureau in 1994 als conciërge aan de slag kon, trok me dat wel. De bedoeling was dat de gesubsidieerde Melkertbaan zou overgaan in een vast dienstverband. Dat is helaas nooit gebeurd. Sterker, de subsidie van het rijk nam steeds verder af en in 2004 bleek er onvoldoende geld om conciërges zoals ik in dienst te houden. De hele school liep toen uit: met deksels en pannen liepen de kinderen door het dorp om hier aandacht op te vestigen. Geweldig mooi was dat, die steun doet je echt goed. En het had succes, een aantal mensen kon met hulp vanuit de gemeente Achtkarspelen toch blijven werken. Tot drie jaar terug de situatie zich herhaalde: de geldkraan ging nu helemaal dicht. Vier meisjes uit groep 7 verzamelden maar liefst 528 handtekeningen die de wethouder in ontvangst nam. Die actie haalde ook de krant en ik word er nog dagelijks op aangesproken. ‘Wat mooi dat je nog bij de school bent’, hoor ik vaak, en zo is het ook. Al had dat nog wel wat voeten in de aarde. Uiteindelijk mocht ik op vrijwillige basis en met behoud van de uitkering blijven. Dat is niet ideaal. Het betekent dat ik moet solliciteren en me maar een beperkt aantal uur mag inzetten voor de school. Maar alles is beter dan thuiszitten natuurlijk. De betrokkenheid bij de school vind ik het leukst. Ik kan met iedereen goed overweg. Verder hou ik van de vrijheid en de afwisseling, van kopieerwerk en figuurzagen met de kinderen tot het maken van decorstukken voor de musical. Geen dag is hetzelfde, echt mooi werk.”


Grote impact

Stefan Hamster (27), docent geschiedenis op de Topsport Talentschool Groningen. De Facebookpagina die leerlingen van het Eemsdeltacollege in Appingedam eind vorig schooljaar maakten om hem te behouden, trok veel aandacht.

“De actie leverde me veel naamsbekendheid op. Het kwam ook direct aan de orde tijdens mijn sollicitatiegesprek op mijn nieuwe school, gelukkig alleen maar positief. Ik werkte twee jaar met veel plezier op het Eemsdeltacollege, een school die in een krimpgebied staat en al een sociaal plan kent. Van tevoren wist ik dus al dat het moeilijk zou worden om te blijven. Er waren wel uren, maar het vaste contract vormde een struikelblok. Dat vind ik krom aan deze wetgeving. Nu moest ik weg, terwijl ik het prima had gevonden om nog een of twee jaar te blijven. Dat zou bovendien de continuïteit en daarmee de kwaliteit van het onderwijs alleen maar ten goede komen.
Dat leerlingen de Facebookactie ‘Meneer Hamster moet blijven’ begonnen, vond ik op zich hartstikke lief en ik voelde me gevleid. Maar er zit ook een andere kant aan. Opeens staat je privésituatie gewoon op internet en word je er door iedereen op aangesproken. Mijn ouders bijvoorbeeld vernamen via Facebook dat mijn contract niet werd verlengd, dat is toch een beetje vreemd. De media springen er ook bovenop, maar die heb ik bewust afgehouden.
Dat de pagina 1762 likes kreeg, vond ik onvoorstelbaar. Ik schrok van de impact, maar blijkbaar houdt het mensen bezig. Collega’s konden de actie wel waarderen. Zij hebben de leerlingen begeleid bij het in goede banen leiden ervan. Want met het toelaten van negatieve reacties over de school bijvoorbeeld, sla je de plank mis.
Er zijn hier nauwelijks vacatures voor geschiedenisdocenten dus ik heb geluk gehad dat ik parttime aan de slag kon. Daarnaast houd ik me twee dagen per week betaald bezig met historisch onderzoek naar volkshuisvesting. Het is heel leuk om nu ook op een andere manier met je vak bezig te kunnen zijn.”

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.