• blad nr 14
  • 17-9-2016
  • auteur T. van Haperen 
  • Column

 

Beste Jesse,

Ik zag je bij RTL late night babbelen. Over onderwijs. Kansen. Dromen waarmaken. Je deed twee voorstellen. Een tweejarige brugperiode en huiswerkbegeleiding voor iedereen. En ik dacht, laat gaan, dit geblaat is zo kansloos. Maar ik zag op twitter enthousiasme. Van die onnozelheid schrok ik. Je warmt het klassieke onderwijsgerecht kansenongelijkheid op. Bestaande kennis daarover negeer je. Je roept wat. Om stemmen te winnen. Bij andere partijen heet dat populisme.
Voor de duidelijkheid. Kansenongelijkheid bestaat en is onwenselijk. Dat iedereen uit zichzelf haalt wat er in zit, is beter voor iedereen. Maar volgens het blad Intermediair gaat juist dat vrij aardig. Het aantal hoogopgeleiden in Europa is nergens zo hoog als hier. In 2030 ligt het percentage op 50. Niks aan de hand dus? Toch wel. De Oeso constateert dat onze vroege schoolkeuze kansenongelijkheid kan vergroten. Maar ook dan blijft nationaal de brugperiode verlengen onzinnig en onmogelijk. Het selecteren en determineren begint namelijk op de basisschool. Vanaf acquit. Met het leerlingvolgsysteem. En na de entreetoets in groep zeven zijn de kaarten geschud. Wie waar naartoe gaat is grotendeels bekend. Vanaf dan groeien de verschillen niet alleen, ze worden onhoudbaar. Een verlengde brugperiode? Doe het eens voor, Jesse, wiskunde geven aan 32 veertienjarigen van basiskader tot en met gymnasium. Bovendien, jij lijkt niet te weten dat jij hier helemaal niet over gaat. Niet de overheid, maar scholen richten de brugperiode in. En die doen hun stinkende best kinderen op de juiste plek te krijgen. Aan de randen van het stelsel zitten leerlingen waar ze horen. Voor de middengroep zijn er havo-kans-klassen, dakpanklassen, of hoe het ook allemaal heten mag.
En dan die gratis huiswerkbegeleiding. De Nederlandse leerling heeft internationaal gezien veel lesuren op lange schooldagen. Tijd voor ontwikkeling vanuit wat het kind wil, buiten school, is vanaf die constatering belangrijker voor leren en groei dan nog meer in schrift en boek staren. Buitenschoolse huiswerkbegeleiding is ook niet nodig. De docent geeft het huiswerk op, de leerling weet wat hij doen moet, waarom dat zin heeft, daarna wordt het gemaakt en gecontroleerd. Klaar. Zo’n instituut werkt bovendien met amateurs en rekent commercieel af. Een beetje politicus wurgt dit soort charlatans met kwaliteitsregels. Jij wil ze subsidiëren. Wat een waanzin is dat!? En ontroerend hoor, de particuliere schoolervaring, de leraar die je bijles gaf, je er doorheen sleepte. Maar ik en mijn collega’s doen dat voortdurend. Na lessen. In pauzes. Dat is ons werk. Beloon dat liever beter. Daar heb je wel wat over te zeggen.
Weet je Jesse. Ik koos de laatste keer voor jouw partij. Maar op domheid stem ik niet. Mijn collega’s trekken vast dezelfde conclusie. En de onderwijsspecialisten die de afgelopen vier jaar in het parlement gelijksoortige nitwitbullshit debiteerden, om daarna te vluchten in een andere baan, op hun partij stem ik evenmin. Inderdaad, er blijft zo weinig over. De prijs van nationale verkwanseling van de algemene vorming is vernauwing van de keuzevrijheid voor leraren bij elke volgende verkiezing.
Met vriendelijke groet, Ton van Haperen

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.