• blad nr 12
  • 17-6-2000
  • auteur . Overige 
  • Redactioneel

Ouders strijden al jaren voor betere huis vesting basisschool 

Het is nu genoeg geweest!

Op 29 mei kwam de onvrede van ouders over basisschool het Gein in Amsterdam-Zuidoost tot uiting in een demonstratie. De gemeente wil de vier aftandse noodgebouwen naast de school afbreken. Het Gein moet gebruikmaken van lege lokalen van een school in de buurt.
Zorgelijk en kindonvriendelijk, vinden de ouders.

De strijd die ouders in de Amsterdamse wijk het Gein voor hun school voeren is bepaald niet nieuw. De oprichting elf jaar geleden was ook het gevolg van acties van ouders. In de bouwtekeningen van de wijk het Gein stond een basisschool gepland. Gezinnen kochten een woning in de veronderstelling hun kind in de buurt naar school te kunnen sturen. De school kwam er niet.
Monique van Heiningen, moeder van vier kinderen, nam destijds het initiatief om samen met andere ouders toch de beloofde school te realiseren. 3Dat heeft lang geduurd, we zijn de school zelfs begonnen in een tent. Uiteindelijk kwam de school er, maar nu kampen we al jaren met noodgebouwen die te oud zijn en onze kinderen moeten naar een Rdislocatie1. De school is uit elkaar getrokken, waardoor er geen Rwij-gevoel1 meer is. Broertjes en zusjes moeten nu vaak naar verschillende locaties en kunnen niet meer met elkaar spelen. Maar na zeven jaar strijd met de gemeente is het nu genoeg geweest.2

Onveilig speelplein
Ook Marion Hulseboom is van de ouderwerkgroep Huisvesting ABS het Gein. 3In de wet staat dat als er binnen een straal van twee kilometer schoolhuisvesting beschikbaar is, scholen met gebrek aan ruimte daar gebruik van moeten maken. Dat betekent dat er twee groepen van het Gein naar de verderop gelegen basisschool de Vijzelmolen moeten. Voor ouders een enorm gedoe want als je meer kinderen hebt die naar verschillende locaties moeten, dan kun je ze niet allemaal op tijd naar school brengen. En de kinderen zijn te jong om zelfstandig naar de dislocatie te gaan. Als de noodlokalen echt worden afgebroken, moeten er 180 van de 500 leerlingen naar een ander gebouw.2
Op zich zijn Van Heiningen en Hulseboom niet ontevreden met de lokalen die de Vijzelmolen biedt, maar een doorn in het oog is dat de Rgastkinderen1 van het Gein de speelplaats van de Vijzelmolen niet mogen gebruiken. 3Onze kinderen moeten spelen op een kaal plein zonder speelattributen. Er zit geen hek omheen en ernaast is een sloot. Niet veilig dus2, meent Hulseboom. 3Er zijn pesterijen tussen de kinderen van het Gein en die van de Vijzelmolen2, vult Van Heiningen aan.
De twee moeders zijn voorzichtig als het gesprek op de noodgebouwen komt. De gemeente heeft besloten om dit jaar alle noodlokalen in Amsterdam-Zuidoost weg te halen. 3Dan wordt het probleem nog groter en moeten er nog meer groepen naar de dislocatie2, zegt Van Heiningen verontwaardigd. De vier noodlokalen die het Gein in bezit heeft, zijn sinds 1989 in gebruik. Volgens de regels zijn ze allang afgeschreven. 3Maar als we te hard klagen over de noodlokalen, hebben we straks nog meer ruimtegebrek. Liever houden we ze dus.2 De twee laten de noodlokalen zien en lopen er somber omheen. Het hout van de vensterbanken is op verschillende plaatsen zo verrot dat de gaten erin zijn gevallen. Ook van buitenaf is duidelijk te zien dat de vloerbedekking vol vlekken zit.
Als de arbo-dienst en GG&GD de lokalen zouden zien, zouden ze die afkeuren2, zegt adjunct-directeur Tony Janssen van het Gein beslist. 3In de zomer lopen de temperaturen er op tot over de dertig graden en de hygiëne is onverantwoord. De lokalen zijn niet gezond voor de kinderen en de leerkrachten.2 Hij somt verder op: 3Het fietspad van hier naar de dislocatie is gevaarlijk, scooters en brommers rijden er keihard overheen en we houden ons hart vast dat er ongelukken gebeuren.2 Het schoolbestuur en de leerkrachten staan pal achter de werkgroep, vertelt Janssen. 3Het is goed dat de ouders protesteren. Waar leerkrachten soms een roepende in de woestijn zijn, klinkt de stem van ouders veel luider. Naar hen wordt beter geluisterd.2 Naast de problemen die de dislocatie voor de leerlingen geeft, noemt Janssen ook de nadelen voor de leerkrachten die lesgeven op de dislocatie. 3Ze moeten erg goed plannen wat ze tijdens de lessen gaan doen want op de dislocatie is bijvoorbeeld geen kopieerapparaat. Daarnaast is het vervelend dat ze geïsoleerd zitten. Ze hebben daar geen eigen plek om te eten en gezamenlijk eten met collega1s kan ook niet want eer ze heen en weer gefietst zijn, is de tijd tussen de middag al om. Een oudergesprek na school wordt moeilijk, als ze een vergadering hebben op de hoofdlocatie. Het is altijd rennen en vliegen2, legt Janssen uit.

Oplossingen
Tot nu toe heeft de school zelf nooit gedemonstreerd. 3We zijn toch een voorbeeld voor de kinderen en de wijk en wilden dit probleem via de diplomatieke weg oplossen en niet naar de pers stappen. Maar nu heeft het lang genoeg geduurd2, vindt ook Janssen. Net als de moeders ziet hij op korte termijn als beste oplossing het plaatsen van zes noodlokalen die elders leegstaan en de vier oude afbreken. 3Wij willen over de kosten best onderhandelen met de gemeente.2
Er zijn in de loop van de jaren door het stadsdeelkantoor Amsterdam-Zuidoost, de werkgroep en het schoolstichtingsbestuur wel oplossingen over en weer geopperd, maar geen daarvan is tot nu toe doorgevoerd. Schoolwoningen, was een van de suggesties. De gemeente laat een nieuwe school bouwen en als het aantal leerlingen afneemt en de ruimte overbodig is, wordt het pand verkocht als woning. Een tweede oplossing is om de zes noodlokalen die leegstaan bij een andere school over te brengen naar het Gein. Dat lijkt ouders en school de beste kortetermijnoplossing. Te duur, heeft wethouder van onderwijs Paul Schings van Amsterdam-Zuidoost al laten weten.
Onlangs liep de wethouder mee in de demonstratie van de werkgroep, de leerlingen en 55 ouders. Hij was uitgenodigd om zelf eens te komen kijken wat de problemen zijn. Het gevaar van de weg tussen beide scholen ziet Schings niet zo. 3Leerlingen zullen ook over dit fietspad naar school komen, voor sommigen is de dislocatie waarschijnlijk zelfs dichter bij huis dan het hoofdgebouw. De speelplek lijkt mij ook geen probleem.2
Volgens Schings kan voor het eind van dit jaar een inventarisatie worden gemaakt waar scholen behoefte aan hebben: het Integraal huisvestingsplan. 3Als duidelijk is dat alle problemen in de wijk worden opgelost, dan treedt er een andere regel in werking dan die tweekilometerstraal die nu een oplossing in de weg staat. Maar de scholen hadden voor 11 februari een aanvraag voor nieuwbouw moeten doen, dat hebben ze alleen voor de langere termijn gedaan.2 Dus zal het Gein dit volgend jaar moeten doen, eind 2001 kan er dan definitief besloten worden tot nieuwbouw.
Desgevraagd meldt Schings dat zijn ambtenaren nu bezig zijn om uit te vinden of wettelijk gezien de noodlokalen die allang afgeschreven zijn, toch nog mogen blijven staan tot er een meer structurele oplossing is gevonden. Ook over twee extra noodlokalen is hij in beraad. Op 27 juni praten hij en de werkgroep verder.
Voor er een oplossing is, zijn mijn vier kinderen waarschijnlijk al van school. Maar we zijn er al zo lang mee bezig, we geven het nu niet meer op2, besluit Monique van Heiningen strijdvaardig.

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.