• blad nr 15
  • 3-10-2015
  • auteur . Overige 
  • Juridische rubriek

 

Uw zaak heeft geen prioriteit

Tom werkt al vele jaren op een brede scholengemeenschap. Op een dag wordt hij met veel kabaal rond zes uur gewekt.

Tekst Frans Lathouwers, juridische dienst

Voor de deur van Tom (niet zijn echte naam) staan agenten en twee politiebusjes. Geboeid wordt hij afgevoerd naar het bureau. Pas daar blijkt dat een van zijn leerlingen aangifte heeft gedaan van verkrachting/aanranding in het kabinet van de technisch onderwijsassistent. Na verhoor en bijstand van een advocaat van de AOb wordt hij naar huis gestuurd. Uiteraard stelt Tom zijn werkgever op de hoogte. In afwachting van de rechtszaak schorst het bestuur hem met behoud van salaris om verdere onrust op school te voorkomen. Niet als straf maar als ordemaatregel in het belang van het onderwijs.
In de kleine gemeenschap waar Tom en zijn gezin wonen, gonst het van de geruchten. Er ontstaat een soort volksgericht. Zijn huis wordt met verf besmeurd en er wordt met zwaar vuurwerk gegooid. Tom moet onderduiken. Hij gaat ervan uit dat er sprake is van een misverstand en dat hij snel weer aan het werk kan.
Maanden zit hij met zijn ziel onder zijn arm op zijn onderduikadres. Een procedure tegen de schorsing is kansloos. De uitkomst van de strafzaak moet worden afgewacht. Pogingen van zijn advocaat om de officier van justitie tot handelen te bewegen leveren niets op. De zaak van Tom heeft geen prioriteit.
Het bestuur, dat het salaris van Tom uit eigen middelen doorbetaalt, besluit na ruim een jaar de kantonrechter te vragen de arbeidsovereenkomst te beŽindigen. Die erkent dat de grens van de financiŽle mogelijkheden van het bestuur bereikt is en beŽindigt het dienstverband van Tom. En dat terwijl de officier van justitie nog steeds niet heeft beslist tot vervolging over te gaan. Daarom neemt de rechter een bijzondere bepaling op: als Tom wordt vrijgesproken, moet zijn werkgever een vergoeding betalen van ruim 60 duizend euro.
Als de zaak eindelijk voorkomt, spreekt de strafrechter Tom vrij. Zijn ex-werkgever heeft inmiddels de vergoeding betaald. Tom kreeg alsnog een werkloosheidsuitkering. Eind goed al goed? Nee, er zijn slechts verliezers in deze zaak. Zijn leerlingen zijn een bevlogen leraar kwijt. De financiŽle schade voor de school en de samenleving is groot. Gedurende achttien maanden werd salaris doorbetaald. De school heeft ruim 60 duizend euro aan het onderwijs moeten onttrekken. Tom is zijn baan kwijt. Hij heeft een zeer traumatische ervaring achter de rug. Zijn onbevangenheid voor de klas zal hij niet meer terugkrijgen. Dat is het persoonlijke leed dat schuilgaat achter de ambtelijke term: uw zaak heeft geen prioriteit.

Deze rubriek is gebaseerd op ervaringen uit de praktijk van AOb-juristen.

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.