- blad nr 7
- 4-4-2015
- auteur A. Klomp
- De Kwestie
De kwestie
Arjan van der Meij,
docent natuurkunde vmbo-t en havo/vwo
“Als je te veel tijd kwijt bent aan nakijkwerk, kun je drie dingen doen. Als eerste kun je ervoor zorgen dat je minder nakijkwerk hebt. Geef een toetsje minder, of maak van een toets voor een cijfer een diagnostische toets die ze zelf mogen nakijken. Maar ja, de sectieafspraken, hè? Je kunt er ook voor proberen te zorgen dat je het wat sneller doet, dat nakijken. Zet de meerkeuzevragen bij elkaar. Laat ze kleine toetsen gewoon maken op het antwoordblad, dan staan alle antwoorden op dezelfde plek. Dat kijkt allemaal makkelijker en dus sneller na. Houd kortom al rekening met de nakijkefficiëntie als je de toets ontwerpt. Als laatste kun je het ook gewoon accepteren. Nakijken kost tijd, maar levert ook veel op. Informatie over de vorderingen van je leerlingen. En over je eigen functioneren.”
Sara Albone, dierenarts en senior docent op de afdeling paraveterinair van een mbo en Leraar van het jaar 2013
“Nakijken is inderdaad vaak tijdrovend werk. Je wordt er vanzelf sneller in hoe langer je werkzaam bent, omdat de stof bekender wordt. Misschien is het nuttig om met directe collega’s te praten over hoe zij ermee omgaan. Ik kan me voorstellen dat er mogelijk ruimte te creëren is door samen kritisch te kijken naar de hoeveelheid en de vorm van de in te leveren werkstukken. Tegelijkertijd valt niet te voorkomen dat er nakijkwerkzaamheden zijn. Ik zou aanraden om een jaaroverzicht of een schema per blok te maken van de werkstukken die op het programma staan. Hiermee krijg je meer grip op jouw eigen planning en word je niet steeds overvallen door de hoeveelheid werk. Vergeet niet regelmatig pauzes te nemen en je werkzaamheden af te wisselen. Beloon jezelf bijvoorbeeld na elke tien werkstukken met een wandeling of een kopje koffie.”
John Weerwind, docent handel op een roc, niveau-2
“Bij ons moet een werkstuk door twee personen nagekeken worden. Dit is wel arbeidsintensief maar ja, de leerlingen hebben hier meestal ook hard aan gewerkt. Bij het nakijken van proefwerken geef ik de leerlingen verantwoordelijkheid. Na het proefwerk leg ik uit hoe er nagekeken gaat worden. Dan deel ik de proefwerkbladen weer kriskras uit en let erop dat vriendjes en vriendinnetjes niet over en weer nakijken. Ik bespreek de vraag en de mogelijke antwoorden. Soms komen leerlingen met hun eigen antwoorden, waarop ik feedback kan geven. Zo wordt dit een leermoment; fouten worden besproken en meestal ontstaat hierdoor weer een uitleg over de stof die later ook in het examen terugkomt. Het scheelt veel tijd en het is leerzamer. Als ik zelf zou nakijken, kan het zijn dat leerlingen alleen maar vlug kijken naar hun cijfer en niet naar de fouten en vergissingen die ze gemaakt hebben.”
In de rubriek De kwestie leggen we maandelijks een vraag voor aan een vast panel van deskundigen. Drie ervan reageren. Heb je zelf een kwestie die je wilt voorleggen aan ons panel? Mail naar onderwijsblad@aob.nl