• blad nr 4
  • 21-2-2015
  • auteur A. Steenhart 
  • Kleine column

 

Een nieuwe lente

Tijdens de NOT-week sprak ik veel mensen met liefde voor het onderwijs. Maar ik hoorde ook moedeloosheid bij mijn collega’s. Over toetsen, handelingsplannen en andere verantwoordingseisen. Het is dus niet gek dat ik in dezelfde week las dat je een goede bureaucraat moet zijn om in onze sector te overleven.
Iedereen vindt goed onderwijs een noodzaak. Onderwijs helpt mensen verder en leraren zien daarin voor zichzelf een sleutelrol. Terecht. Goed kijken naar je leerlingen, je oprecht voor ze interesseren. Onzekerheid zien, talent ook. En daarmee ga je aan de slag. Je schenkt vertrouwen, stimuleert succes en bemoedigt als iets niet direct lukt. Een goede leraar is iemand die ‘het ziet en het doorheeft’.
De overheid zegt dit belangrijk te vinden, maar heeft nog maar beperkt invloed. De macht is verschoven naar bestuurders en hun werkgeversraden. Die gaan over verdeling van de pot. Hun voorzitters lopen bij voormalige politieke vrienden de deur plat om dat zo te houden. Regelmatig zien we daar de uitwassen van. Zo ging het in de Kamer weer eens over de topinkomens.
Wanneer je geld niet doelmatig besteedt, dan gaat het knellen. Dan leidt een tekort aan goede en zorgzame handen in de klas onherroepelijk tot problemen. Zo krijgen we gedoe over een rekentoets en ontstaat onrust over het verplichte lerarenregister. Wantrouwen in de bestuurscultuur wordt keer op keer aangevuld met nieuw moeten. Dat knelt.
De echte oplossing ligt voor de hand: zeg kort en duidelijk wat je wilt van het onderwijs en geef leraren het vertrouwen om dat met elkaar te organiseren en te bereiken. Geef ze daarnaast zeggenschap over de besteding van het geld.
Dat vereist politieke lef. Geef de MR of de OR instemmingsrecht op de begroting en sta niet toe dat besturen jaarrekeningen verstoppen. Zorg dat afspraken uit het Actieplan LeerKracht worden nagekomen. Sta het als Kamer niet toe dat geld in bestuursakkoorden tussen OCW en de raden kan worden besteed aan van alles en nog wat, behalve aan onderwijs. Waar blijven die broodnodige conciërges en assistenten? Waar blijven die nieuwe banen? Waar blijven de scholingsmiddelen?
De rol van de leraar is gemarginaliseerd en bestuurders met weinig moreel kompas of onderwijsverstand maken de dienst uit. Hou op met de regelgekte, geef onderwijs een nieuwe lente en koester het onderwijs met vertrouwen. Besef dat alle onzin neerdaalt op de schouders van de vrouw en de man voor de klas, die het gevoel heeft daardoor nauwelijks aan werken toe te komen. Geef leraren de ruimte, ook om hun kwaliteit bij te houden. Niet gedwongen, maar samen met hun collega's. Leg die ruimte vast in de wet en luister niet naar de raden, die alleen maar geïnteresseerd zijn in machtsbehoud. We hopen dat jullie het snappen en dat gaan zien.

André Steenhart
bestuurder AOb

Dit bericht delen:

© 2021 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.