blad nr 16
25-10-2014
auteur R. Sikkes
Commentaar

Zelfgenoegzame makke schapen

Staatssecretaris Sander Dekker verwijt u zelfgenoegzaamheid. Het onderwijs kan volgens hem veel beter, maar ‘die urgentie wordt niet gevoeld’. In de Volkskrant wordt u afgeschilderd als een mak schaap. Neem de rekentoets: u wilde niet, de politiek drong het op, onderwijs voert gewoon uit. Een zacht ‘béhhhh’ is het enige wat je hoort.
Zelfgenoegzaam en makke schappen tegelijk?
De staatssecretaris mag in Elsevier kritiekloos leeglopen. Hij moppert over de grote hoeveelheid onbevoegden, zonder dat zijn verantwoordelijkheid om de wet te handhaven aan de orde komt.
Hij kakelt erop los dat leerlingen tegen hun wil zes jaar over het vwo moeten doen. Huh? Wie wil, kan echt sneller. Gebeurt vaak. En passant wordt u dus even zelfgenoegzaamheid verweten: u haalt er niet uit wat er in zit, zegt Dekker. Toptalent krijgt geen kans! Maar welk kabinet schaft de loting af? Duizenden jongeren knokten voor die 8+ om automatisch toegelaten te worden, maar moeten nu een gesprekje over hun motivatie voeren…
Inderdaad, het overkomt het onderwijs allemaal, zoals de Volkskrant beschreef. Maar om de beroepsgroep als makke schapen af te schilderen, gaat ver. Het ligt iets anders: sinds het kabinet vrijwel uitsluitend met de werkgeversorganisaties afspraken maakt, is het voor leraren een ongelijke strijd geworden.
Neem de rekentoets: de Kamer ziet een probleem, de minister maakt haastig een wet, spreekt die door met de sectorraden en trekt de portemonnee voor de invoering door betweters en bemoeials.
Leraren denken vervolgens aan Dijsselbloem: de overheid bepaalt het wat, het onderwijs het hoe. Dat leek een redelijke afspraak. En dus halen zij, loyaal aan hun leerlingen, alles uit de kast. Hoezo zelfgenoegzaam? Een toetsboycot zou meer voor de hand liggen, omdat het doel – beter rekenen – helemaal niet dichterbij komt. Maar mak? Het begint met morren, saboteren en het duurt even voordat het kookpunt wordt bereikt en een oorverdovend ‘béhhhh’ klinkt.