blad nr 10
24-5-2014
auteur A. Jonkman
Column

Examentraining

Voor de diploma-uitreiking knutsel ik een videoclip in elkaar in de stijl van een nummer dat past bij het afgelopen jaar. Vorig jaar koos ik natuurlijk voor het veelbesproken Koningslied, deze keer voor het liedje dat over de hele wereld het meest werd gedraaid: Happy van Pharrell Williams. Ik film voor video alle examenkandidaten, maar ook het managementteam, docenten en onderwijsondersteund personeel laten zich voor deze gelegenheid enthousiast van een andere kant zien. Zij doen vrolijke dansjes en zingen - al of niet zuiver - een voor de hand liggende tekst, die met inbreng van de mentoren is geschreven. Dankzij youtube is dat nog tot in de eeuwigheid terug te kijken. Van leerlingen hoorde ik dat ook scholieren van omringende scholen met veel plezier naar onze capriolen kijken.
Omdat het maken van videoclips voor een wiskundedocent geen core business is, moet ik de filmopnamen een beetje efficiënt plannen. Examentrainingen lenen zich goed voor prijsschieten. In gymzalen vol leerlingen tref ik elk individu in een houding die hem al vijf of zes jaar typeert. Emma roept dat haar make-up niet goed zit, Tim kan het niet laten om in elk shot dansend op te duiken. Zijn last minutes of fame monteer ik straks als een running gag door de hele clip. Mark en Marit maken onverstoorbaar hun oefenexamens en kijken niet op of om. Pieter houdt uit valse bescheidenheid een woordenboek voor zijn hoofd, maar Tom en Jill zwaaien en lachen enthousiast naar de camera. Karo zegt dat ze niet in beeld hoeft, omdat ze toch niet zal slagen, maar ik weet inmiddels beter en wacht geduldig een leuke pose af. Jerry verstopt zich achter een grote pot zure matten en een fles Cola, Anne knuffelt ongegeneerd haar vriendje.
Vanochtend reed ik ook nog even naar jeugdherberg Stayokay Egmond, waar de secties natuurkunde en scheikunde elk jaar voor hun leerlingen een weekend organiseren waarin de examenstof voor de laatste keer wordt doorgenomen en uitgelegd. Ik trof mijn collega’s een beetje gedesillusioneerd aan. Toen ze vanochtend hun kamer uitkwamen gleden ze uit over de toetjes van gisteravond die over de vloer waren uitgesmeerd en van het plafond afdropen. Niemand was manmoedig genoeg geweest om deze aanslag op te eisen en de boel was uiteindelijk opgeruimd door leerlingen die er niets mee te maken hadden. Maar inmiddels werd er in de tot collegezaal omgebouwde conferentiekamers weer hard gewerkt. Het rook er naar noeste arbeid en bij het filmen van de geconcentreerde gezichten kwam het pleisters plakken op brugklaskamp, de aandoenlijke mentorgesprekjes, slepende rapportvergaderingen, klassenuitjes, excursies, puberdrama’s, grappen en grollen met deze leerlingen ook als een film in mijn hoofd voorbij. Wij hebben weer een lichting begeleid van soms onzekere brugsmurfen tot zelfbewuste jongvolwassenen met een waardevol diploma. Veel leerlingen zullen wij heel erg missen, een enkeling niet. Maar voor allemaal sloven wij ons nog één keer uit.