- blad nr 10
- 24-5-2014
- auteur . Overige
- Redactioneel
Je kind op je eigen school?
Tekst Andrea Holwerda
Hangt er een goede sfeer? Hoe wordt er gewerkt? Is het ver fietsen? Gaan er ook vrienden en vriendinnen naartoe? Bij het kiezen van een middelbare school zijn er vaak heel wat vragen te beantwoorden. Voor sommige ouders en hun kinderen komt daar nog een extra vraag bij. Is het erg dat je vader of moeder er werkt?
Karin van Welt, docent Nederlands op het Utrechtse St-Gregorius College, maakte de afgelopen jaren met alle drie haar kinderen een keuze. “En ik stond er eigenlijk bij allemaal heel neutraal in”, stelt ze. “Het Gregorius was een school die ze konden kiezen.”
Voor Pepijn (18) eindigde het Gregorius uiteindelijk op de tweede plaats. “Unic vond hij leuker. Dat ze daar met laptops werken, was bijvoorbeeld ook heel handig. Dat deed hij al vanwege zijn dyslexie”, vertelt Van Welt. Ook zoon Roeland (15) ging voor een andere school. “Mijn school was eigenlijk niet echt een optie.” Hij koos voor X11, school voor grafimedia.
Dochter Tessa (13) wist twee jaar geleden juist zeker dat ze wel naar het Gregorius wilde. “Omdat ze hier vlakbij op school zat, kende ze de sfeer al. De andere cultuurscholen vond ze te groot.” Dat ze dan wel bij haar moeder op school kwam, daar stond ze net zo nuchter in als zijzelf, zegt Van Welt. “Ze zei alleen dat ze het niet leuk zou vinden mij als docent te krijgen. Dat kon ik op school afspreken.”
Collega-docent aardrijkskunde en afdelingsleider havo/mavo Marc van de Velde en zijn gezin denken er anders over. Twee van zijn vier kinderen hebben inmiddels hun schoolkeuze gemaakt. En dochters Rosa (16) en Julie (13) hebben daarbij nooit het St-Gregorius College of het Leidsche Rijn College, de school van hun moeder, overwogen. “Ze wilden allebei naar een andere school dan die van ons. Niet de dochters van zijn.”
Van de Velde en zijn vrouw begrepen dat. Ze kwamen met hun dochters tot de conclusie dat de twee vooral ook hun eigen wereld moesten hebben, vertelt hij. “Met een eigen groep docenten enzovoort.” Zodat als ze ‘s avonds aan tafel een verhaal vertellen, Van de Velde dit bijvoorbeeld niet al via een collega heeft gehoord. Hij vindt het ook prettig dat hij zich nooit hoeft te onthouden van een mening, als een van hun dochters iets zegt als ‘Vind je ook niet dat die docent…’.
“Zaken kunnen gewoon niet door elkaar gaan lopen. Stel: Rosa of Julie komt echt flink in conflict met een docent. Als dat dan ook een collega is, zou dat denk ik toch wel ingewikkeld zijn.”
Rosa zette uiteindelijk net als vriendinnen het Christelijk Gymnasium Utrecht als nummer één op haar lijstje, het Vleutense Amadeuslyceum op twee. “Maar op het Christelijk Gymnasium moest dat jaar geloot worden en ze werd uitgeloot.” Dus werd het het Amadeus, dat met ‘het nieuwe leren’ goed op haar montessoribasisschool aansloot en ook dichterbij was, vertelt Van de Velde. Julie koos vorig jaar direct voor het Amadeuslyceum. “Met name vanwege het onderwijsconcept.”
Plek
Jean Pluis-Healey werkte net als onderwijsondersteuner en docent global perspectives op de tweetalig onderwijs-afdeling van het Haarlemse Mendelcollege, toen haar oudste zoon Anton (16) zijn school moest kiezen. Als hij voor haar school zou gaan, zou hij vanwege de voorrangsregel voor kinderen van personeelsleden niet hoeven te loten, vertelt Pluis-Healey. Maar ze stond daar toch wat terughoudend tegenover, omdat ze er nog zo haar eigen plek aan het zoeken was.
Anton kon het niets schelen dat zijn moeder op het Mendelcollege werkte. “Maar hij bleek zich uiteindelijk helemaal thuis te voelen op het Atheneum College Hageveld in Heemstede”, vertelt ze. “Wilde daar dus heel graag naartoe.” Hij had er ook vertrouwen in dat hij ingeloot zou worden. “En dat gebeurde ook.”
Beide scholen vormden vervolgens vorig jaar de top twee voor dochter Heleen (12). Ook haar maakte het niet uit dat haar moeder op het Mendel werkt. Een eventuele loting speelde daarnaast ook geen rol, omdat ze als zusje ook voorrang zou krijgen op het Hageveld. “Uiteindelijk bepaalde haar schooladvies - havo en geen atheneum - dat ze nu bij mij op school zit.”
Broer Reinier (10) schreef zich als laatste onlangs ook op het Mendelcollege in. “Hij wilde graag naar het tweetalig onderwijs. Dus kon hij kiezen tussen mijn en een andere school”, vertelt Pluis-Healey. “Hij vond het hier uiteindelijk het leukst”, stelt ze. “Wist ook van zijn zus dat we gewoon ons eigen ding doen. Elkaar maar weinig tegenkomen.” Daarbij, zo zegt ze lachend, “vind ik ook wel dat wij de beste tto-afdeling hebben.”
Privacy
Bij zowel zijn dochter Froukje (15) als bij dochter Puck (13) was de schoolkeuze volgens Gert-Jan Witteveen, docent Engels op het Bredase Newmancollege, een kwestie van minuten. “Mijn oudste had allang in haar hoofd dat ze naar het Newman wilde. Zij heeft geen moment aan een andere school gedacht. Puck heeft nog even het Stedelijk Gymnasium overwogen, maar kwam toch net als haar zus op het Newmancollege uit.”
Ze zijn niet echt mensen van de Consumentengids, grapt Witteveen. “Het voelde goed. Ze zagen er geen probleem in om bij hun vader te zitten.” Wel denkt hij dat het feit dat ze door de jaren heen al regelmatig op zijn school zijn geweest, hieraan bijgedragen heeft.
Zijn vrouw en hij vonden het ook prima. Al dacht Witteveen nog wel even over de privacy van zijn dochters. Zou het wel goed zijn dat hij via collega’s informatie over hen zou krijgen? “Maar ik kwam tot de conclusie dat mijn collega’s en ik daar goed mee om zouden gaan.”