Dertig prullen per jaar

Bloemen, het liefst zelf geplukt. Een tekening. Zelfgebakken koekjes. Daarmee maken leerlingen de jarige juf blij. Maar: ‘Al die leuke kaarsjes, waxinelichthoudertjes en nepbloemen gaan hier weg. Ik heb mijn huis al ingericht’, bekent een leerkracht. En dure cadeaus zijn per schoolgids verboden.

‘Bij mijn jongste hebben ze van de week juffendag: oftewel de juffen vieren hun verjaardag met de kinderen. Maar nu, een cadeautje… Eigenlijk vraag ik me af of de juffen wel op die zelfmaakprullen zitten te wachten.’ Een moeder stelt de vraag op het Fok-forum. Een leerkracht reageert: ‘Al die leuke kaarsjes, waxinelichthoudertjes en nepbloemen gaan hier weg. Ik heb mijn huis al ingericht. Vaak past het er niet bij of heb ik al tien van die dingen. Douchespul is persoonlijk, meestal krijg je vreselijke meuk die bij mij ook weggaat. Ik ben blij met een tekening, plantje voor in de klas, bloemen (mag ook gewoon zelf geplukt uit de tuin, leuk juist!). Wat ik ooit heb gehad: een klapper met van elk kind een lievelingsrecept, superleuk! Kun je ook van jouw kind alleen doen: recept met een pollepel bijvoorbeeld. Of een ingrediënt dat in het recept hoort. Oh, en chocolade is heerlijk, maar vijf dozen Merci op één dag is voor de meeste mensen ook te veel.’
Even googelen leert dat de meeste leerkrachten een kleinigheidje voor hun verjaardag waarderen. ‘Ik ben blij met alles. Het gaat om het idee. Iets gekocht, dan weet je dat ouders je waarderen; iets zelf gemaakt, dan weet je dat het kind tijd voor je heeft uitgetrokken. Beide waardeer ik zeer’, schrijft Wendy op Fok.nl. ‘Twintig prullen per jaar?’, reageert een verbaasd forumlid. Ja, twintig prullen per jaar. Al is het eerder dertig, gezien de klassengrootte.
Het verkiezen van ‘prullen’ boven gekochte cadeaus heeft ook te maken met geld. ‘Omdat de school van mijn kids in nogal een kakbuurt staat, worden er vaak erg dure cadeaus gegeven: boeken, flessen wijn, hele Etos-pakketten. Kinderen uit een minder goede buurt of van eenoudergezinnen komen met niets of met een goedkoop cadeautje aan. En worden door andere kids – en moeders – hierop aangesproken’, schrijft een ouder.
Een juf die vertelt dat een Rituals-product bij haar altijd goed valt, krijgt ervan langs: ‘Weet je wel hoeveel die heerlijke Rituals kost? Ze hebben nu een regel in de schoolgids gezet, op mijn verzoek, dat dure cadeaus niet de bedoeling zijn en al helemaal niet ten overstaan van de hele groep kinderen. Als kinderen dus een duur cadeau willen geven, per se, mag dat na schooltijd.’

Duur
Uit de schoolgids van basisschool Marnix in het Noord-Hollandse ’t Veld: ‘Neem nooit dure cadeaus mee!’
‘De juffen en meneren vieren hun verjaardag met hun eigen klas’, staat in de schoolgids van basisschool ’t Startblok in Cuijk. ‘Vaak kiezen duopartners ervoor dit gezamenlijk te doen. Voor de jarige leerkracht hoeven geen cadeaus gekocht te worden. Een tekening of werkstukje is een leuk cadeau voor de leerkracht.’
Zo’n gezamenlijke viering zadelt de duopartner soms met stress op. ‘Ik ben héél snel op zoek naar een leuk idee wat de kinderen kunnen maken voor mijn collega-juf die donderdag jarig is’, vertelt een duopartner op Paboforum. ‘Het moet iets zijn wat kleuters kunnen uitvoeren en de materialen moeten op school aanwezig zijn.’ De tips buitelen over elkaar heen. Met textielverf beschilderde theedoeken, tafelkleden en schorten worden gesuggereerd. Of beschilderde theedoosjes. Alsmede een gezamenlijk schilderij. Uiteindelijk vond de gestreste juf zelf een oplossing: ‘Ik laat alle kinderen een tekening maken op een vierkant papiertje. Die kopieer ik en lamineer ik en dan hebben we memory. Het doosje vouw ik zelf wel.’ Top-idee, reageren de andere forumleden.
En wie zijn duopartner niet met extra werk wil opzadelen, geen stapels knutselwerkjes wil en ook geen vijf dozen Merci, kan altijd nog een klassenmoeder aanschieten: ‘Op onze school wordt vaak een gezamenlijk cadeau aangeboden. Iedereen betaalt een euro en daar wordt een tas, bon, mooie tuinplant of iets anders wat de juf graag heeft voor gekocht.’