- blad nr 7
- 5-4-2014
- auteur R. Wisman
- Na de bel
Hilbert
In 2003 trouwde hij met Yvonne van der Laan (49) - een human resource manager - die sinds vorig jaar als zzp’er wandeltrainingen verzorgt.
Hilbert en Yvonne wonen in Grolloo met paard Luuk, Friese stabij (een hondenras) Jente, vijf schapen en drie kippen.
Om van ‘zijn gezeur af te zijn’ zei Yvonne uiteindelijk ja op Hilberts verzoek om een avond uit te gaan. Yvonne werkte toen bij een bedrijf waar leerlingen van Hilbert stage liepen. “Ik keek ervan op dat een vent als jij überhaupt uit eten ging. Jij leek me zo’n Friese boer die alleen maar erwtensoep en stamppot eet”, grinnikt ze. Omringd door paperassen zit ze aan de eettafel op de laptop te werken.
“Nou”, reageert Hilbert droog vanaf de bank aan de andere kant van de kamer, “jij bent anders zelf ook een Fries.”
Nu wonen ze alweer veertien jaar samen in Grolloo. Het paard van Yvonne, inmiddels 22 jaar oud, was de reden om een huis met stal en bijgebouwen te kopen op een hectare grond.
’s Ochtends voor Hilbert naar zijn werk gaat, voert hij het paard, mest de stal uit en laat de drie Bielefelder krielkippen uit de ren. Dan kijkt hij even naar zijn vijf ‘grasmaaiers’: twee Kerry Hills die hij uitzocht vanwege hun ‘grappige zwarte neusjes’ en drie Hampshire Downs. “Met die wollige koppies zijn het net teddyberen.”
Als het gras begint te groeien, omheint hij honderd vierkante meter voor de schapen. Van de rest laat hij ieder jaar honderd balen hooi maken. In de schuur staat een tractor die hij gebruikt om het gras na het maaien mee op te schudden. Een hobbyboertje, noemt hij zichzelf.
In een kweekkas zaaide hij alvast de groenten uit die straks de grond in gaan: kapucijners, sla, tuinbonen, courgettes, pompoenen. Terwijl hij langs de moestuin loopt, trekt hij het bruine blad van de boerenkoolplanten en gooit het bij de kippen.
In de wintermaanden schaatst hij twee keer per week een avond. Nu het warmer is, wandelt hij met de hond en met Yvonne die outdoor fitnessgroepen begeleidt. “Op school is het altijd druk. Zo’n training is dé manier om van je werk los te komen”, zegt Hilbert. Tijdens een stevige wandeling worden onderweg gericht spiergroepen getraind: buik, benen, billen, biceps en triceps. Op de flyer van het bedrijf prijkt een foto van Hilbert en Yvonne.
Yvonne kijkt even op van haar laptop: “Jij bent mijn sparringpartner in het stuk beweging.” Zij loopt vier keer per week met een groep. Hilbert wandelt meestal twee keer mee: “Ik help jou je bedrijf in de markt te zetten, maar ik kan er niet altijd bij zijn.”
Om de klanten ook leefstijladvies te kunnen geven, volgt Yvonne via de LOI een opleiding tot voedingsconsulent. Sindsdien eten ze thuis meer groente en vis en minder aardappelen en brood. “En als we brood eten, is het speltbrood”, zegt Yvonne.
Het is wel wennen voor Hilbert. “Speklappen eten we niet meer. Alleen in de snert krijg ik nog varkensvlees.” Hij vindt het best. “Het is belangrijk dat je gezond ouder wordt, ook omdat je langer door moet werken.”