- blad nr 15
- 9-9-2000
- auteur D. van 't Erve
- Redactioneel
Vermoeiende kunst
De school heeft een contract met de kunstuitleen en elk jaar in oktober worden alle kunstwerken vervangen door nieuwe. ³Ben je net gewend aan een schilderij getiteld Vliegtuig in nood¹, wordt het vervangen door Begraafplaats op maandagmorgen¹. Ik vind het echt heel vervelend. Bovendien heb je helemaal geen stem in wat er komt te hangen. Vorig jaar hingen er hele deprimerende dingen aan de muur. Eén schilderij leek net een rouwkaart: een groot wit vel met in het midden kleine zwarte letters.² Bakker heeft nooit de moeite genomen om te lezen wat er stond, te weerzinwekkend. ³Natuurlijk kun je discussiëren over wat kunst is, maar dat is eigenlijk zinloos², vervolgt hij. ³Naar mijn idee is het belangrijkste dat kunst ook op je gevoel inspeelt. Ik werd van al die werken in elk geval niet vrolijker.²
Bakker blijft een roepende in de woestijn want een meerderheid van zijn collega¹s vindt de kunstuitleen wel een goed idee. Hij geeft de strijd echter niet op. Zo heeft hij het wel voor elkaar gekregen dat schilderijen van Herman Brood uit de leerlingenruimtes zijn weggehaald. ³Dat snap ik ook nog steeds niet. Brood is toch het symbool van alcohol en drugs, zijn kunstwerken kun je daar toch niet los van zien? Dat hoort dus niet thuis tussen leerlingen op een school.²
Voor de rest kan hij weinig anders doen dan de kunst uit zijn werkkamer weren en de andere kant opkijken als hij door de gangen loopt. ³Ik hoop echt dat de school in de toekomst overgaat tot het definitief aanschaffen van kunstwerken. Kijk, dan is het misschien niet mooi, maar zelfs al is het oerlelijk, op een gegeven moment wen je er wel aan. Nu is de kunst hier voor mij iets heel vermoeiends.²
Bent u ook erg te spreken over de kunst op school of ergert u zich er juist aan? Laat het de redactie weten. Telefonisch (030)2989220 of een briefje naar Het Onderwijsblad, Postbus 2875, 3500 GW Utrecht, e-mail onderwijsblad@aob.nl.