• blad nr 17
  • 2-11-2013
  • auteur . Overige 
  • Juridische rubriek

 

Negentiende-eeuwse arbeidsverhoudingen

Ingeborg werkt als zij-instromer op een school voor voortgezet onderwijs in Meppel. Haar lessen gaan prima. Alleen rond haar inschaling ontstaat gedoe, zoals vaker het geval is bij zij-instromers. Gesprekken met haar direct leidinggevende en de rector volgen. Een oplossing komt er niet.

Tekst Frans Lathouwers, juridische dienst

Ingeborg legt zich daarbij neer, maar stuurt ter afsluiting van de discussie een vriendelijke en zakelijke brief naar de raad van toezicht. En dat schiet de schoolleiding in het verkeerde keelgat. Ingeborg moet op gesprek komen. De werkgever wenst haar te kapittelen met bijstand van een advocaat. Uiteraard voelt Ingeborg zich bij deze uitnodiging niet op haar gemak en wenst ze ook bijstand tijdens het gesprek. Ik mag op dienstreis naar Meppel. Tijdens de voorbereiding vraag je je dan in gemoede af: waar gaat dit over?
Dat werd snel duidelijk tijdens het gesprek. Hoe haalde Ingeborg het in haar hoofd om de raad van toezicht te benaderen. Hoe durfde ze haar leidinggevende en de rector te passeren, die overigens keurig een kopie van de brief hadden ontvangen. Toen Ingeborg en haar raadsman kennisnamen van die gekwetste trots stelden zij mediation voor. Met zuchten en puffen en vooral bij gebrek aan alternatieven stemde de werkgever daarmee in. Niet van harte bleek al snel. Bemiddeling had geen succes.
Vervolgens wenste het bestuur met Ingeborg te overleggen over een vertrekregeling. Na dit gedoe had Ingeborg haar buik vol van deze werkgever en stemde zij in met beëindiging van de arbeidsverhouding met recht op een werkloosheidsuitkering en een aanzienlijke vergoeding. Uiteraard heeft Ingeborg sollicitatieplicht, maar zij kon met een soort luxe studiebeurs als zij-instromer haar studie afmaken.
Inmiddels heeft Ingeborg alweer vervangend werk in het onderwijs gevonden. Een goed resultaat voor mij als raadsman? Zeker niet. Door de negentiende-eeuwse mentaliteit van deze werkgever werd een goede docent uit deze school gecentrifugeerd. Het is raar dat een zakelijke brief aan de raad van toezicht ertoe leidt dat onderwijsgeld besteed wordt aan een werkloosheidsuitkering en een vergoeding. Dat geld is bedoeld om onderwijs te geven en niet om gekwetste trots of gebrek aan gezag van een leidinggevende te compenseren.
Sterker: sinds 1998 kent het onderwijs een algemeen klachtrecht. Het klachtrecht komt erop neer dat iedereen over iedereen binnen de school een klacht mag indienen. Welnu, dan is het toch vanzelfsprekend dat Ingeborg een brief naar haar raad van toezicht mag sturen. Op deze school in Meppel zullen collega’s het wel uit hun hoofd laten contact op te nemen met de raad van toezicht en dat is een slechte zaak. Jammer ook voor haar leerlingen. Bij het verlaten van de school vroegen leerlingen Ingeborg of zij alstublieft weer snel terug wilde komen. Niet dus.

Voor juridisch advies kunt u contact opnemen met het Informatie en Advies Centrum van de AOb: 0900 4636262 (5 cent per minuut), info@aob.nl

Dit bericht delen:

© 2026 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.