blad nr 17
2-11-2013
auteur J. Muijres
Kleine column

Less is more

Er zijn in Nederland geen trendgevoeligere mensen te vinden dan onderwijsbestuurders. Met een gevoelige neus voor de laatste trends moderniseren zij hun instellingen naar de normen van morgen. Vooral in het mbo heeft men vaak verpletterende toekomstvisies.
Het mag duidelijk zijn: in het mbo moet worden gemoderniseerd en dat moet ook via de richtlijnen van de couturiers van de Mbo-raad. De wintermode: less is more! Met uitroepteken inderdaad, want de plannen zijn stevig. En voor wie nu al zuur gaat roepen dat het allemaal minder wordt: het gaat om een modernisering, niet om achteruitgang over de hele linie.
Die mooie gebouwen blijven immers gewoon staan. Nee, het less heeft vooral betrekking op de arbeidsvoorwaarden. En ook wel een beetje op de bevoegdheid. Dat geeft een heel goed contrast. Denk aan een pracht van een paleis waarin je een catwalk aanlegt waar modellen hun werk doen in een basic short en shirt. Met de verwarming uit, want we leven niet in luilekkerland. Hoe hip is dat?
Collega’s die zich bij het lezen van deze tekst beginnen te ergeren: ik voel uw pijn. Maar er zijn nu een paar weken verstreken sinds we de voorstellenbrief van de Mbo-raad kregen voor een nieuwe cao en ik blijf er bij dat die nauwelijks serieus te nemen is. Onder het mom van modernisering wordt de bijl gezet in de secundaire arbeidsvoorwaarden en komt het aandeel bevoegde docenten in de sector verder onder druk.
En intussen zie je de voorzitter van de Mbo-raad iets roepen over dat hij iets wil doen voor ‘zijn’ mensen. Die voorstellenbrief nog eens nalezend, vraag ik me af wie zijn mensen dan eigenlijk zijn.
De Mbo-raad kan niet alleen veel beter, de Mbo-raad moet veel beter. Het beroepsonderwijs verdient een goede cao. Met inperking van de hoeveelheid flexcontracten, fatsoenlijke loonontwikkeling in plaats van prestatieloon, goed levensfasebewust personeelsbeleid (en dat is dus iets anders dan de bapo afschaffen zonder ook maar een alternatief te opperen), duidelijke afspraken over het aantal bevoegde docenten en het aantal contacturen. De werkgevers hoeven niet meteen het hele AOb-lijstje over te nemen, maar het zijn moeilijke tijden en dan mag je verwachten dat de Mbo-raad met serieuze voorstellen aan tafel komt.
Anders vrees ik dat werken in het beroepsonderwijs vanzelf uit de mode raakt. Het is alleen zo ontzettend jammer dat niet de bestuurders de dupe zijn, maar de leerlingen. Mensen die dankzij de inspanning van onze collega’s een startkwalificatie halen voor het vak dat ze hebben gekozen, of via de route ‘mbo-IV’ alsnog kunnen aanhaken in het hbo.
Goed gekwalificeerd personeel dat met plezier zijn werk doet, is essentieel voor een sector met zo’n divers leerlingenbestand. Een sector die baat zou hebben bij wat meer waardering. Die waardering begint alleen wel in eigen huis. Dus dames en heren werkgevers: uw personeel wacht op een beter voorstel.

José Muijres, bestuurder AOb