- blad nr 17
- 2-11-2013
- auteur . Overige
- Na de bel
Marcel
Tekst Rineke Wisman Foto Rob Niemantsverdriet
“We bestempelen leerlingen als basis, sterk of zwak. Maar waar sta je als docent zelf op die schaal”, vraagt Marcel. “Dat is een taboe in het onderwijs en dat is jammer. Als je niet weet waar je zwakke punten liggen, kan je ze ook niet verbeteren.”
Hij vervolgt: “Dit soort onderwerpen bespreken we vaak na de bel.”
Anne: “We moeten ervoor waken dat het niet alleen maar over werk gaat. Jij noemt jezelf onderwijsgek en die naam doe je eer aan. Soms zeg ik: Marcel, nou even niet over werk. Daarin moet ik je afremmen.”
Marcel: “En dan zeg ik: Jajaja.”
Anne: “Daarna lees je iets voor uit een vakblad of van Twitter en dan hebben we het even later toch weer over onderwijs.”
Marcel (lachend): “Jij krijgt gewoon gratis onderwijsadvies.”
De afgelopen dagen draaide het echter om flesjes en luiers. Dochter Merle is op de dag van het interview een week oud. Aan de keukentafel geeft Anne haar de fles. Als het meisje weer in haar wieg ligt, gaat het gesprek weer over werk - opgeluisterd door zacht gepruttel uit de babyfoon.
“Onze banen hebben veel raakvlakken”, zegt Anne. “Ik stel diagnoses bij kinderen en adviseer ouders over de opvoeding. Jij geeft advies aan de mensen voor de klas.”
Marcel: “Schrijf van een leerling eens tien positieve punten op, zeg ik bijvoorbeeld. Als Pietje van zijn stoel opstaat -voor de zoveelste keer - om een potlood van een medeleerling op te rapen, erger je je dan of zie je zijn behulpzaamheid?”
Anne: “Voor leerlingen met bijvoorbeeld adhd is het belangrijk dat ze extra vaak een compliment krijgen. Het risico is dat alles wat fout gaat aan de diagnose wordt opgehangen en dat ze in een negatieve spiraal terechtkomen.”
Marcel: “Omgaan met gedragslastige leerlingen vraagt een andere denkhouding van leerkrachten. Je moet uitgaan van wat het van jou vraagt. Niet: ‘Hoe vaak moet ik het je nog zeggen?’, maar: ‘Hoe vaak moet ik het je nog leren?”
Anne vult aan: “Aan de thuissituatie en de diagnose kan je als leerkracht weinig doen. Kijk naar de dingen waar je wel invloed op hebt.”
Marcel: “Leerkrachten kunnen het verschil maken in het leven van een kind. Je streven zou moeten zijn om zwakkere leerlingen vooraan te laten eindigen. Niet: ‘Je moet daar komen.’ Maar: ‘Ik ga jou daar naartoe brengen.’”
Anne: “Zullen we het nu even over poepluiers hebben?”
Marcel: “Wat babyverzorging betreft, voel ik me nog dom. Merle kwam drie weken vroeger dan verwacht en daardoor kwam de verzorging de afgelopen week grotendeels op Anne neer. Ik moest werken. Luiers verschonen, vitamines D en K; het is allemaal nieuw voor me.”
Straks ploffen ze met het bord op schoot op de bank om De wereld draait door te kijken. “Met Merle willen we meer aan tafel gaan eten”, zegt Anne. “In theorie weten we hoe we met kinderen om moeten gaan. Nu mogen we het gaan waarmaken.”