- blad nr 15
- 5-10-2013
- auteur R. Sikkes
- Commentaar
Groep XXL
In dit Onderwijsblad vertellen drie leerkrachten over hun ervaringen met zulke monsterklassen. Niet toevallig dat we erover schrijven, want megaklassen zijn geen toeval meer, maar heel gewoon geworden.
Treurig, vooral als je bedenkt dat we het aan het begin van deze eeuw nog hadden over klassenverkleining. Er werd een miljard gulden voor vrijgemaakt. Nu worstelen heel veel leerkrachten in alle sectoren na jaren van sluipende bezuinigingen dagelijks met bomvolle klassen. De blijmoedigste in de reportage in dit blad verzucht: ‘In de grootte zit hem de zwaarte niet, maar in het aantal zorgleerlingen.’
Daar ging het begin september over in de Tweede Kamer: kan de basisschool passend onderwijs aan? In discussies over deze vernieuwingsoperatie duikt regelmatig de grens van 28 kinderen op als acceptabel maximum om voldoende aandacht aan zorgleerlingen te kunnen geven.
Geen probleem, vond staatssecretaris Sander Dekker. Want slechts 1 procent van de klassen is groter dan 28, zei hij. Een uitzondering dus. ‘Laten we discussiëren op basis van feiten’, aldus de staatssecretaris.
Hij vergiste zich volledig. Feit is namelijk dat 13 procent van alle klassen groter is dan 28 leerlingen. Het Onderwijsblad keek bij de start van het schooljaar in een enquête eens goed waar XXL-klassen voorkomen. Op grote scholen, zo blijkt, en veel vaker dan we willen.
Daar past geen passend onderwijs meer bij, leert de ervaring van de geïnterviewden in de reportage. Het moet echt anders. ‘Nu ik een groep van 23 heb, kom ik eindelijk echt weer aan mijn leerlingen toe. Kinderen die extra instructie nodig hebben, kan ik die ook daadwerkelijk geven.’