• blad nr 14
  • 21-9-2013
  • auteur G. van der Mee 
  • Redactioneel

 

Sander Dekker, één jaar staatssecretaris

Voor de doorsneekiezer was de nieuwe staatssecretaris op Onderwijs vorig jaar een onbekende. Een jonge VVD’er met een puike bril en een dynamische uitstraling. In de VVD is Sander Dekker (38) al langer de coming man.

Sander Dekker schreef mee aan het VVD-partijprogram ‘Niet doorschuiven maar aanpakken’ en was twee maal lijsttrekker in Den Haag (de VVD verloor). Ook Den Haag kende hem na zes jaar wethouderschap, waaronder vier jaar op onderwijs, inmiddels wel. Zijn voormalige collega, onderwijswethouder Ingrid van Engelshoven (D66), was bij zijn aantreden hoopvol gestemd. Ze vond hem ‘uitstekend voor die positie, omdat hij heel goed de situatie kent in de grote steden.’(Onderwijsblad, 17/11/12) Den Haag kampte toen al, net als veel andere steden, met een tekort op de begroting van het openbaar onderwijs. Er moesten 200 mensen uit. Van Engelshoven wilde heel graag veel overbodige regels schrappen. Dat zou ruimte geven op de begroting, omdat de mensen die de regels moeten controleren dan ook geschrapt kunnen worden. Heeft Dekker haar verwachtingen waargemaakt? Ze waagt zich niet aan een evaluatie.
Jo Willenborg, lid van het college van bestuur van de Haaglanden (54 basisscholen), doet wel een poging. Hij begint met de positieve punten, want hij vindt dat Dekker zich in het afgelopen jaar (“een moeilijke tijd waarin het geld niet voor het oprapen ligt”) verschillende malen moedig en daadkrachtig heeft gedragen. Daadkrachtig was hij bij de examenfraude en moedig omdat hij thema’s zoals pesten aan de orde stelde. Een minpunt van de staatssecretaris vindt Willenborg dat hij voor alle oplossingen nieuwe regels bedenkt. “Als wethouder had hij die gewoonte ook al: procedures, rijtjes met doelen. Nu wil hij weer met een nieuwe wet tegen het pesten komen. Daarmee toont hij weinig vertrouwen in de sector. Hetzelfde geldt voor de toetsen, overal komen nieuwe toetsen voor. Als je nu kijkt naar Finland, waarover iedereen zo enthousiast is, daar is niet eens een onderwijsinspectie, docenten worden er als professionals vertrouwd. Finland floreert daarbij als onderwijsland. Maar wij gaan steeds meer naar het Angelsaksische model toe, waar alles is vastgelegd in regels. Nou, de resultaten zijn daar niet geweldig. Wij willen toch niet gaan lijken op de Verenigde Staten?”
Meer regels, Dekker houdt van controle van bovenaf. Voor een liberaal een eigenaardige eigenschap en voor Van Engelshoven die juist van de regels af wilde, moet dat een pijnlijke ervaring zijn.

Het begaafde kind
Wat wil Dekker bereiken? De afgelopen weken was hij bezig was met een mediaoffensief over het uitdagen van het begaafde kind. Waarom opeens dat onderwerp? Er is niets mis mee, maar scholen zijn momenteel al in een hevige concurrentiestrijd verwikkeld om de talentvolle leerling binnen te halen. Nog nooit werden er zoveel plusklassen geturfd als nu.
Clarien Veltkamp van het CPS deed er onderzoek naar (Onderwijsblad, 26/1/13) en vindt dat scholen hun uiterste best doen om de slimme leerling te bedienen. “Maar het is vaak een probleem om al dat extra’s bekostigd en ingeroosterd te krijgen. Scholen moeten daarom vooral bedenken wat ze ermee willen bereiken.” De bekostiging, de tijd en ruimte die het vraagt, daar maakt de staatssecretaris zich geen zorgen over. In het tv-programma Debat op 2 (8/8/13) verwees hij met een glimlach naar de extra investeringen die in het Nationaal Onderwijsakkoord staan, waarin ook weer veel geregeld wordt en doelen worden gesteld met het prijskaartje eraan. Dat veel docenten nu voor onwerkbaar volle klassen staan, waardoor het steeds moeilijker wordt om te differentiëren dus aandacht te geven aan alle niveaus, kon volgens hem niet kloppen. Met een gemiddelde klassengrootte van 23 leerlingen waren er misschien een paar klassen te groot, maar veel konden dat er niet zijn. ‘Ik krijg bij u de indruk’, zei een docent op de tribune, ‘dat het vooral aan ons ligt dat leerlingen hun talenten niet kunnen ontplooien.’ Ook dat ontkende Dekker met een glimlach. Maar de indruk van deze docent was juist, want in Dekkers opiniestuk in de Volkskrant (5/9/13) schrijft hij dat het de docenten zijn die het maatwerk moeten leveren. Het kabinet gaat daarin investeren. Fantastisch. Het kabinet investeert ook in een banenplan voor jonge docenten.
Jo Willenborg rekent er op dat hij met het geld van het Nationaal Onderwijsakkoord de jonge leerkrachten kan binnenhouden die hij nu betaalt uit de reserves. “We hopen dat het allemaal klopt, dat er geld komt voor deze mensen, want over een paar jaar zijn onze reserves uitgeput.”

Onwerkbare eisen
Wat wil Sander Dekker? Hij wil het onderwijs regelen. Voor wat hoort wat; meten is weten. Is dat het Angelsaksische model? Model is een groot woord voor een beleid waarin het ene gat met het andere wordt gevuld. Waarin het onderwijs wordt opgezadeld met onwerkbare eisen. Want over de verplichte eindtoets, die Dekker zo keurig door het parlement heeft geloodst, hebben we het nog niet eens gehad. De eindtoets wordt nu op een te laat tijdstip afgenomen. Overal zijn besturen naarstig bezig om eigen toetsen te bedenken. Dat was een compromis met de Kamer, met dank aan de staatssecretaris. Prima geregeld.


{kadertje}
Sander Dekker werd op 9 februari 1975 geboren in de Haagse Transvaalbuurt. Het gezin verhuisde naar Zoetermeer waar Sander naar de basisschool en het vwo ging. Hij studeerde bestuurskunde in Leiden. Na zijn studie was hij onderzoeker en docent aan de Universiteit Leiden. In 2003 werd hij gemeenteraadslid voor de VVD in Den Haag, maar al in 2004 werd hij daar fractievoorzitter. Van 2006 tot 2012 was hij wethouder van onderwijs, later van financiën. In november 2012 werd hij staatssecretaris op Onderwijs.

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.