blad nr 13
7-9-2013
auteur R. Sikkes
Commentaar

Andere tijden

Opa vertelt even uit de oude doos. In 1998 werd de seniorenregeling bapo ingevoerd, een cao-afspraak die twee problemen een beetje oploste. Er was grote werkloosheid onder jonge leraren. Oudere docenten vielen massaal uit. Door taakverlichting te geven aan ouderen, konden duizenden jongeren aan het werk. Goeie deal.
Dat waren andere tijden, terug naar de onze. Vijftien jaar later wordt de bapo voorgesteld als een peperdure ouderenregeling die zo snel mogelijk moet worden afgeschaft. Dat is simpelweg onjuist.
De bapo is ook in onze tijden een regeling voor jong én oud. De bapo-dagen van de ouderen zijn goed voor 10 duizend banen voor jongeren. Wie de bapo afschaft, zorgt er dus voor dat de schooldeur voor jongeren de komende jaren op slot gaat. In een tijd dat de werkloosheid in het onderwijs toch al stijgt, in een tijd van crisis bovendien, een heel suffe gedachte.
Toch staat het afschaffen van de bapo in het regeerakkoord. En wat minister Jet Bussenmaker betreft, komt het ook in het Nationaal Onderwijsakkoord. Of iedereen maar even wil tekenen bij het kruisje. Zo werkt dat niet. Een akkoord is een verstandige afspraak tussen twee partijen, geen dictaat.
Ook de nullijn gaat gewoon door in 2014. In de media wordt wel gesproken over een kasschuif, wat zoiets betekent als gerommel met geld van andere jaren. Toch zijn er partijen die tekenen voor een akkoord waar niemand enthousiast van wordt. En dat is voor het hele onderwijs jammer.