blad nr 11
8-6-2013
auteur R. Sikkes
Commentaar

Olli, bedankt

Een regeerakkoord, een sociaal akkoord, een pensioenakkoord, een onderwijsakkoord, een cao-akkoord. Er wordt heel wat heen en weer gepraat in de polder. Tot nu toe leveren al die gesprekken weinig op. Misschien wel omdat het kabinet zichzelf heeft klemgezet. Investeer in onderwijs, zei de AOb, dat is het beste medicijn tegen crisispijn.
In het regeerakkoord is in de onderwijsparagraaf terechtgekomen dat de cao’s ‘gemoderniseerd’ moeten worden door de seniorenregeling bapo te schrappen. Het vrijvallende geld werd bestemd voor beter onderwijs. Alleen gaat het kabinet niet over de cao, maar de werkgevers en werknemers. En alleen werkgeversclubs als de VO-raad hebben de kabinetsplannen omarmd, waardoor het cao-overleg vastloopt. Dat is patstelling 1.
Intussen hebben we al jaren een nullijn voor het onderwijs. Toen was er opeens een sociaal akkoord, dat beloofde dat als het een beetje meezit, de nullijn in 2014 vervalt. Maar minister van Financiën Dijsselbloem vertelde vorige week beteuterd dat hij wat tegenvallers van een paar miljard heeft. Dat maakt het schrappen van de nullijn niet erg waarschijnlijk. Patstelling 2.
Zo zit minister Bussemaker op haar beurt weer met lege handen aan tafel bij de gesprekken over het onderwijsakkoord. Mooie plannen zat, maar geen euro om ze uit te voeren. Want beter onderwijs kost nu eenmaal geld. Dat is patstelling 3.
Op de een of andere manier lukt het niet om dit kabinet aan het verstand te peuteren dat onderwijsinvesteringen de economie er bovenop helpen. Maar opeens deelde eurocommissaris Olli Rehn een rode kaart uit aan Rutte. Het kabinet is verkeerd bezig, oordeelt Brussel. Echte hervormingen worden niet doorgevoerd. En daarnaast moet Nederland investeren in onderwijs en innovatie. Hopelijk komt de boodschap nu eindelijk door. Olli, bedankt!